subrideo
subrideo, to smile
Frieze-Dennison Vergil
subrīdeō, rīsī, 2, n.: to smile, 1.254; 10.742.
Could not find subridens in Logeion dictionaries.
subridens present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of subrideo
sub-rīdeo, rīsī, rīsum, ēre, lächeln, subridet Saturius, Cic.: Axius Appio subridens... inquit, sprach lächelnd zu App., Varro: subr. mixtā irā, Verg.: limis ocellis, Ov.: modice, Mart.: amarum (bitter), Apul. u. Amm.
See: subridere
subrīdĕō, (13) rīsī, rīsum, ēre, intr., sourire : Cic. Com. 22 ; Virg. En. 10, 742.
sub-rīdeō (surr-) sī, ēre,
- to smile: subridet Saturius: mixtā irā, V.: subridens Mezentius, V.