subvectus
subvectus, a carrying, conveying
subvectus, a, um, Part. of subveho.
subvectus, ūs, m. [subveho],
- a carrying, conveying, conveyance, Tac. A. 15, 4; Cassiod. Hist. Eccl. 5, 17.
subvectus, ūs, m. (subveho), die Zufuhr, quorum (commeatuum) subvectu, Tac. ann. 15, 4. – u. die Hinfahrt, cursus publicus non sufficit subvectui episcoporum, Cassiod. hist. eccl. 5, 17.
1 subvectus, a, um, part. de subveho.
2 subvectŭs, (16) ūs, m. , transport par eau : Tac. Ann. 15, 4.
Qui
eam ad Subvectum acceperat.
ad suam vecturam.
Subvectorium, eadem notione, apud Stephanum Tornacensem Epist. 27 :
Jam
maturassem reditum, sed Subvectoria non habebam. Galli dicerent, je n'avois pas de voiture.
subvectus ūs, m
- subveho, a carrying, conveying, Ta.