succinctus
Could not find succinctius in Logeion dictionaries.
succinctius neuter accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, adverb comparative of succinctus
succinctus, a, um, Part. and P. a. of succingo.
succīnctus, a, um, PAdi. (v. succingo), I) bereit, gerüstet, fertig zu etw., ad omnem clausulam, Quint.: praedae, Ov.: exilivit nostra succinctior armatura, nahm unsere Streitmacht gestärkten Mutes einen Anlauf, Amm. 25, 3, 5. – II) kurz, libellus, Mart.: arbores succinctiores, Plin. 16, 39.
succīnctus, (14) a, um, ¶ 1 part. de succingo ¶ 2 adjt , a) préparé, armé pour qqch. : Quint. 2, 2, 12 ; b) serré, ramassé, court : arbores succinctiores Plin. 16, 39, arbres plus ramassés.
- 1. (poët.; Laatl.) uitgerust, gereed, klaar (voor: dat.) [praedae];
- 2. (postklass.) kort [libellus].
Sane morum probitas mentionem venerandæ matronæ Succinctæque personæ ejus
contulit.