succinctus
Could not find succinctos in Logeion dictionaries.
succinctos masculine accusative plural of succinctus
succinctos perfect passive participle masculine accusative plural of succingo
succinctus, a, um, Part. and P. a. of succingo.
succīnctus, a, um, PAdi. (v. succingo), I) bereit, gerüstet, fertig zu etw., ad omnem clausulam, Quint.: praedae, Ov.: exilivit nostra succinctior armatura, nahm unsere Streitmacht gestärkten Mutes einen Anlauf, Amm. 25, 3, 5. – II) kurz, libellus, Mart.: arbores succinctiores, Plin. 16, 39.
succīnctus, (14) a, um, ¶ 1 part. de succingo ¶ 2 adjt , a) préparé, armé pour qqch. : Quint. 2, 2, 12 ; b) serré, ramassé, court : arbores succinctiores Plin. 16, 39, arbres plus ramassés.
- 1. (poët.; Laatl.) uitgerust, gereed, klaar (voor: dat.) [praedae];
- 2. (postklass.) kort [libellus].
Sane morum probitas mentionem venerandæ matronæ Succinctæque personæ ejus
contulit.