suggredior
suggredior, to approach, attack
Could not find suggressi in Logeion dictionaries.
suggressi perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle masculine nominative plural of suggredior
sug-grĕdĭor (subg-), gressus, 3, v. dep. n. and a. [gradior], to go or come up to, to approach (Tacitean).
- I Neutr.: caesis qui barbarorum propius suggrediebantur, Tac. A. 15, 11: suggressi propius speculatores, id. ib. 2, 12; so, propius, id. ib. 13, 57; 14, 37.—
- II Act., to attack: quos dux Romanus acie suggressus, Tac. A. 4, 47; Sall. H. Fragm. 4, 68.
suggredior, gressus sum, gredī (sub u. gradior), heranschreiten, heranrücken, anrücken, propius, Tac.: acie, Tac. – mit Acc., stolide castra suggressus, Sall. hist. fr. 4, 67 (68).
suggrĕdĭor (14) (subg-), gressus sum, ī, ¶ 1 intr., sʼavancer à la dérobée : Tac. Ann. 2, 12 ; 13, 57 ; 14, 37 ; 15, 11 ¶ 2 tr., attaquer en montant, donner lʼassaut à : Tac. Ann. 4, 47 ; Sall. H. 4, 67.
suggredior (sub-g-) —, gressus, ī
- sub+gradior, to approach, attack: proprius, Ta.: quos dux Romanus acie suggressus, Ta.