supervacaneus
supervacaneus, over and above, needless, unnecessary, superfluous, supererogatory, redundant
Could not find supervacanea in Logeion dictionaries.
supervacanea feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of supervacaneus
sŭper-văcānĕus, a, um, adj. [vacuus],
- over and above what is necessary, needless, unnecessary, superfluous, supervacaneous (class.): vasa, supernumerary, extra, Cato R. R. 12: opus, i.e. done at leisure hours, Cic. Sen. 16, 56: litterae, id. Att. 16, 2, 5: commemoratio officiorum, id. Fam. 3, 5, 1: oratio, Liv. 22, 39: defensio Pauli, id. 45, 37: iter, id. 21, 13: actio, Just. 11, 12 fin.: instituta (opp. necessaria), Suet. Rhet. 1: quicquid supervacaneum sit, aut usum non habeat, obstare, Cic. N. D. 1, 35, 99; cf.: omnia ita nata atque ita locata sunt, ut nihil eorum supervacaneum sit, id. ib. 2, 47, 121: descriptio omnium corporis partium, in quā nihil inane, nihil sine causā, nihil supervacaneum, id. ib. 1, 33, 92: de timore supervacaneum est disserere, Sall. C. 51, 19; 58, 11: quin alter consul pro supervacaneo atque inutili habeatur, Liv. 10, 24.—* Adv.: sŭper-văcānĕō, uselessly, superfluously. Front. Ep. ad Caes. 4, 3 med.
super-vacāneus, a, um (super u. vacuus), überflüssig, a) im guten Sinne, überzählig, vasa, Cato.: operae, in Mußestunden vorgenommene Beschäftigungen, Cic. – b) im üblen Sinne, überflüssig = unnötig, unnütz, litterae, Cic.: si supervacanea esset oratio mea, Liv.: quin alter consul pro supervacaneo atque inutili habeatur, Liv. – in qua nihil inane, nihil sine causa, nihil supervacaneum, Cic.: supervacaneum est m. Infin., Sall. Cat. 51, 19 u. 58, 5: ebenso supervacaneum videri potest m. Infin., Vell. 2, 36, 2. – Abl. supervacāneō adv., Fronto ad M. Caes. 4, 3. p. 65, 18 N.
temperantie ‥ quisquis compos esse studuerit, ~ea circumcidat, vota sua cohibeat
vel quod ejus hymni postremus versiculus idem significat cum Gloria Patri, ne quid in sacris Scripturis ~eum reperiatur
si ea quae quisque ‥ donat stabilia jugiter potuissent durare, ~eum videretur ut litteris narrarentur ac fulcirentur
ostendimus ‥ quomodo non sit ~eum homines ad fidem Christi ‥ invitare, quamvis non omnes hanc invitationem suscipiant
~ea ‥ prohibitio fieret, quando prohibitum placere non posset
nam metus ille ‥ ~eus extitit
~eum ‥ est, et omnino superfluum, tam inter eloquentes arida, quam inter scientes usitata proferre
quom ‘ab ipso’ jam pridem causam explicatam credimus, eandem nunc recensere et inutile et ~eum esse duco
sŭpervăcānĕus, (13) a, um (super, vacuus), ¶ 1 qui est en plus, en surplus : Cato Agr. 12 ; supervacaneum opus Cic. CM 56, travail dans les moments de loisir ¶ 2 surabondant, inutile, superflu : Cic. Att. 16, 2, 5 ; Fam. 3, 5, 1 ; Liv. 22, 39, etc. ; nihil supervacaneum Cic. Nat. 2, 121, rien de superflu, cf. Cic. Nat. 1, 99 || supervacaneum est avec inf. Sall. C. 51, 19, il est inutile de ; pro supervacaneo haberi Liv. 10, 24, 12, passer pour être de trop.
- 1. overbodig, onnodig [oratio; alter consul];
- 2. extra [opera extra werk].
supervacāneus
adj.
- super-vacuus, over and above, needless, unnecessary, superfluous, supererogatory, redundant: opus, i. e. of leisure hours: oratio, L.: iter, L.: omnia ita locata sunt, ut nihil eorum supervacaneum sit: de timore supervacaneum est disserere, S.: quin alter consul pro supervacaneo habeatur, L.