sustentaculum
sustentaculum, a prop, stay, support
Could not find sustentaculo in Logeion dictionaries.
sustentaculo neuter dative singular, neuter ablative singular of sustentaculum
sustentācŭlum, i, n. [sustento], a prop, stay, support.
- I Lit. (post-Aug. and very rare): sustentaculum, columen, Tac. H. 2, 28.—
- II Transf., sustenance, nourishment: sustentaculum sumptuosum corporis, Aug. Mor. Eccl. Cath. 33.
sustentāculum, ī, n. (sustento), I) der Grundpfeiler, die Stütze, vitium sustentacula, Schol. Bern. Verg. georg. 2, 409. – bildl., victoriae, Halt, Tac. hist. 2, 28: sustentacula alimentorum, die erhaltenden Kräfte der Nahrungsmittel, Augustin. de gen. ad litt. 9, 3, 6. – II) übtr., der Unterhalt, die Nahrung, corporis, Augustin. de moribus eccles. cath. 33.
ex eis [sc. lignis thinis ] facta sunt fulcra ‥ videlicet ~a ad fortitudinem templi
S. Jacobus ‥ ~um pedibus posuit super quod steteram
columen, id est firmitas et ~um
obsecro ut tuo suffragio mea fragilitas quasi quibusdam ~is, ut non prorsus corruat, fulciatur(
in cujus miraculi memoriam ‥ ~a infirmitatis illius pendent in ecclesia S. Richarii
hoc ~um, hoc podium,a croche
nec adjecto capiti plumari ~o ‥ a tergo non erat quod occiput sullevaret
humanum corpus ‥ ad hoc ut sit ~um motuum et operationum diversarum ‥ diversis componitur instrumentis
perexigui victus brevi ~o miserrimorum civium
ne quis ‥ aestimet ‥ Domini ‥ corpus excitatum a mortuis ~o eguisse ciborum
adhibitis secum ‥ fratribus quorum corporali spiritalique indigebat ~o profectus est
cogor ‥ vite ~um mendicare
ut tocius cibi ~o quaeque vacuaretur provincia
cum ab ‥ necessariis substentaculis corporis vacant
petiit in ‥ recompensam ‥ sibi monasterium fieri cum ~o competenti
sustentācŭlum, ī, n. (sustento), soutien, support : Tac. H. 2, 28 || ce qui sustente, nourriture : Aug. Mor. 1, 33, 72.
- 1. (postklass.) stut, steun; ook metaf.;
- 2. (Laatl.) levensonderhoud, voeding.
Ad Sustentacula sive stipendia Dei
servorum inibi militantium Deo minime sufficere posse. Vide
Sustentamen.sustentatur. Acta MSS. S. Victuri in Biblioth. S. Petri Carnot. :
Beatus Martinus dedit illi Sustentaculum super quod solent
sacerdotes fusis orationibus sustentari. Eadem, sed simpliciori stylo, referunt
Acta Episcop. Cenoman. apud Mabill. tom. 3. Analect. pag. 68. ubi de eodem Victuro :
Beatus Martinus dedit illi baculum suum, quo sustentari solebat, et deduxit eum
secum usque ad urbem. Vide Sustentarium.sustentāculum ī, n
- sustento, a prop, stay, support, Ta.