temno
temno, to slight, scorn, disdain, despise, contemn
Frieze-Dennison Vergil
temnō, 3, a.: to despise, disdain, scorn, defy, 1.665; p., temnendus, a, um, to be despised; insignificant, small, 10.737.
Could not find temnens in Logeion dictionaries.
temnens present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of temno
temno, ĕre, v. a. [root tam-, to cut; Gr. τέμνω],
- to slight, scorn, disdain, despise, contemn (poet. and very rare for the class. contemnere); semper aves quod abest praesentia temnis, Lucr. 3, 957; jejunus raro stomachus vulgaria temnit, Hor. S. 2, 2, 38: divos, Verg. A. 6, 620: praeteritum temnens extremos inter euntem, Hor. S. 1, 1, 116: ne temne, quod ultro Praeferimus manibus vittas et verba precantia, Verg. A. 7, 236: pars non temnenda decoris, Ov. A. A. 3, 299; cf.: haud temnendae manus ductor, Tac. H. 3, 47.
temno, tempsī, ere, verachten, verschmähen, praesentia, Lucr.: vulgaria, Hor.: divos, Verg.: Minervam virginem (als J.), Prud.: dah. haud od. non temnendus, nicht zu verachten, nicht verächtlich, pars belli haud temmenda, Verg.: haud temnendae manus ductor, Tac.: est et in incessu pars non temnenda decoris, Ov. – ➳ Perf. tempsī, Dracont. carm. 10, 460 Duhn. Iuvenc. in exod. 91 Pira.
See: temnere
temnō, (13) ĕre, tr., mépriser, dédaigner : Lucr. 3, 957 ; Virg. En. 6, 620 ; Hor. S. 2, 2, 38 ; haud temnenda manus Tac. H. 3, 47, troupe non méprisable.
temnō —, —, ere
- 1 TEM-, to slight, scorn, disdain, despise, contemn: volgaria, H.: divos, V.: ne temne, quod Praeferimus manibus vittas, V.