tergus
tergus, the back, body, trunk
Could not find tergora in Logeion dictionaries.
tergora neuter accusative plural, neuter nominative plural of tergus
tergus, ŏris, v. tergum.
tergus (archaist. tegus), oris, n., der Rücken, I) eig., Prop., Sen. rhet. u.a. – II) übtr.: 1) der Fleischrücken = der Leib, Rumpf der Tiere, Petron.: iuvenci, Phaedr.: de tergore (suis), von dem geräucherten Schweinsrücken, Ov.: carnaria tria gravida tergoribus, Plaut.: detruncavit tribus tegoribus glandia, Plaut. – 2) die Haut, das Fell, tergora deripiunt, Verg.: tergus incīditur, Haut, Cels.: septem taurorum tergora, sieben Rindshäute als »Schild«, Ov. – 3) die Bedeckung, Martis, Panzer, Mart. 7, 2, 2. – ➳ Archaist. Form tegus bei Plaut. capt. 902 u. 915; Pseud. 198. Fronto de eloqu. 1. p. 141, 17 N.
calciamenta mihi tradebant tergora dura
terga hominum sunt tantum, singulariter tergum; ~us quadrupedum, pluraliter facit ~ora, id est coria
stellio ‥ est ~ore pictus lucentibus guttis in modum stellarum
~us, -oris, est corium dorsi ‥ ~ora brutorum animalium
a bakke ‥ ~us animalium
hoc ~us ‥a bak of a best
nam domus est constructa mihi de tergore secto / necnon et tabulis, quas findunt stipite, rasis
corium, vel ~us,hyd
binas caprarum pelles in manibus ferentes ‥ cum ~ora in medio manibus tenerent, cornibus et ungulis illum verberantes
sepe enim videmus post a pecore direpta ~ora hinc inde particulas dissilire; est ergo anima
hoc ~us,quir de dos
cui et animalium coria, et pecudum ferarumque ~ora, Hibernia ‥ remittit
1 tergus, ī, m. , c. tergum : Pl. As. 319.
2 tergus, (13) ŏris, n. , ¶ 1 dos : Prop. 2, 26, 6 ; Col. Rust. 6, 37, 10 ¶ 2 = corps dʼun animal : Ov. M. 8, 649 ; Phædr. 2, 1, 11 ¶ 3 peau, cuir, dépouille : Virg. En. 1, 211 ; Cels. Med. 7, 25, 1 ; Plin. 8, 30 || pl., peaux dʼun bouclier : Ov. M. 13, 347 || cuirasse : Mart. 7, 2, 2.
➳ arch. tegus Pl. Capt. 902 ; 915 ; Ps. 198.
- 1. rug; lichaam, lijf (van dieren) [iuvenci];
- 2. (meton.) (a) rugstuk; (b) huid van dieren, vel; ➤ tergora deripere; septem taurorum ~ zevenhuidig schild.
Tergus , dos de
beste . (Lex. Lat. Gall. Bibl. Ebroic. n. 23. XIII.
s.)tergus, i, m.: = tergum [Pl].
tergus, tergŏris, n.: tergo, dorso, schiena
● corpo (di un animale) Ov; ≊ [Fedro]
● pelle
♢ arc. tegus Pl.
tergus oris, n
- TRAG-, the back, body, trunk: resecat de tergore (suis) partem, of a chine of bacon, O.: diviso tergore (iuvenci), Ph.—A skin, hide, leather: Tergora deripiunt costis, V.: Gestasset laevā taurorum tergora septem, seven layers of hide(as a shield), O.