taetricus
Could not find tetricum in Logeion dictionaries.
tetricum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of taetricus
taetrĭcus (tētr-), a, um, adj. [taeter],
- forbidding, harsh, crabbed, gloomy, sour, stern, severe (perh. not ante-Aug.; cf.: tristis, severus): puella, Ov. A. A. 1, 721: Sabinae, id. Am. 3, 8, 61: taetricus et asper censor udorum, Mart. 12, 70, 4: lector, id. 11, 2, 7: deae, i.e. the Fates, id. 4, 73, 6; 7, 96, 4: taetrica ac tristis disciplina Sabinorum, Liv. 1, 18, 4: animus (ccupled with horridus), Sen. Ep. 36, 3: febres, Mart. 6, 70, 8: tubae, fierce, warlike, id. 7, 80, 2.
tætrĭcus (tetr-), a, um (tæter), sombre, sévère : Liv. 1, 18, 4 ; Ov. Ars 1, 721 ; Am. 3, 8, 61 ; Mart. 12, 70, 4 ; etc.
➳ peut-être lʼorth. tĕtricus est-elle préférable, si le mot ne se rattache pas à tæter, v. Ernout, 1985.