tignarius
tignarius, of beams
Could not find tignarium in Logeion dictionaries.
tignarium neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of tignarius
tignārĭus, a, um, adj. [tignum],
- of or belonging to beams: faber, a carpenter, builder, Cic. Rep. 2, 22, 39; id. Brut. 73, 257; Inscr. Orell. 4087 sq.; cf.: Fabros tignarios dicimus non eos duntaxat, qui tigna dolant, sed omnes, qui aedificant, Dig. 50, 16, 235; Vulg. 4 Reg. 22, 6.
tīgnārius, a, um (tignum), zu den Balken gehörig, faber, Zimmermann, Cic. u.a.: Plur. subst., tīgnāriī, ōrum, m., Zimmerleute, Vulg. 4. regg. 22, 6. – ➳ In Inschrn. (zB. Corp. inscr. Lat. 5, 4216; 6, 1673 u. 9406) tignuārius geschrieben.
~ius,hrofwyrhta
~ius,carpenter
tignārĭus, a, um (tignum), de charpente : tignarius faber Cic. Rep. 2, 39 ; Br. 257, charpentier.
tīgnārius
adj.
- tignum, of beams: faber, a carpenter.
Tignarius
sc. faber. A carpenter and builder, or, more specifically, a roofer; one who puts together the beams (tigna) of a roof (Cic. Brut. 73).