transfigo
transfigo, to pierce through, transpierce, transfix
Frieze-Dennison Vergil
trānsfīgō, fīxī, fīxus, 3, a.: to pierce, transfix, 1.44.
Could not find transfixum in Logeion dictionaries.
transfixum neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of transfigo
trans-fīgo, xi, xum, 3, v. a.
- To thrust or pierce through, to transpierce, transfix a thing or a person (class.; syn. traicio): sagittā Cupido cor meum transfixit, Plaut. Pers. 1, 1, 25 (25): evelli jussit eam, quā erat transfixus, hastam, Cic. Fin. 2, 30, 97: transfixi pilis, Caes. B. G. 7, 62: Q. Fabium gladio per pectus transfigit, Liv. 2, 46, 4: stricto gladio simul verbis increpans transfigit puellam, id. 1, 26, 3: contrario ictu per parmam transfixus, id. 2, 6, 9: latus, id. 5, 36, 7: corpus, id. 21, 8, 11: transfigitur scutum Pulfioni, Caes. B. G. 5, 44: scuta uno ictu pilorum, id. ib. 1, 25: unguibus anguem, Cic. poët. Div. 1, 47, 106 transfixo pectore, Verg. A. 1, 44.—In a Greek construction: qui hastis corpus transfigi solent, Plaut. Most. 2, 1, 11 (358); so, sonipes transfixus pectora ferro, Luc. 7, 528.—
- II To thrust something through a thing (poet. and very rare): latos huic hasta per armos Acta tremit duplicatque virum transfixa dolore, Verg. A. 11, 645: ora ducis transfixo deformia pilo, Luc. 9, 138.
trāns-fīgo, fīxī, fīxum, ere, I) durchstechen, durchbohren, puellam gladio, Liv. u. Sen.: se gladio, Vell.: alqm ferro, Nep.: alqm per latus, Liv.: se supra rogum, Liv. epit.: scutum, Caes.: transfixus hastā, Cic. – II) durchstechen, durch etwas stechen, hasta transfixa, Verg. Aen. 11, 645: transfixum pilum, Lucan. 9, 138.
See: transfigere
trānsfīgō, (11) fīxī, fīxum, ĕre, tr., ¶ 1 transpercer, percer de part en part : Cic. Fin. 2, 97 ; Cæs. G. 7, 62, 4 ; 5, 44 ; etc. || [passif, sens réfléchi] : qui denis hastis corpus transfigi solent Pl. Most. 358, qui ont lʼhabitude de se faire percer le corps de dix coups de lance ¶ 2 [poét.] enfoncer à travers : hasta trans fixa Virg. En. 11, 645, javelot enfoncé de part en part, cf. Luc. 9, 138.
- 1. doorboren [hostem gladio; scutum ferro]; ➤ pilis transfixi; transfixo pectore (Verg.);
- 2. (poët.) erdoorheen steken [hastam].
trāns-fīgō fīxī, fīxus, ere,
- to pierce through, transpierce, transfix: ea, quā erat transfixus, hasta: transfixi telis, Cs.: gladio puellam, L.: transfigitur scutum Pulioni, Cs.: unguibus anguem: transfixo pectore, V.: aversum ferro transfixit, N.: hasta transfixa, driven through, V.