transformo
transformo, to change in shape, transform, transfigure, metamorphose
Frieze-Dennison Vergil
trānsfōrmō, āvī, ātus, 1, a.: to change the form, transform, 7.416.
Could not find transformata in Logeion dictionaries.
transformata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of transformo
trans-formo, āvi, ātum, 1, v. a., to change in shape, transform (poet. and in post-Aug. prose; syn. verto).
- I Lit.: (Proteus) Omnia transformat sese in miracula rerum, Verg. G. 4, 441: in vultus sese aniles (Alecto), id. A. 7, 416: membra in juvencos, Ov. M. 10, 237: cuncta In segetem, id. ib. 13, 654: gemmas novem in ignes (i. e. stellas), id. F. 3, 515: (Scylla) in scopulum Transformata, id. M. 14, 74; Vulg. 2 Cor. 3, 18.—
- II Trop.: hunc (animum) transformari quodammodo ad naturam eorum, de quibus loquimur, necesse est, Quint. 1, 2, 30.
trānsfōrmo, āvī, ātum, āre, der Gestalt nach verwandeln, umformen, umgestalten, umbilden, I) eig.: se in vultus aniles, Verg.: gemmas in ignes (= stellas), Ov.: homines in similitudinem angelorum (v. Gott), Lact. – II) übtr.: animum transformari quodammodo ad naturam eorum, de quibus loquimur, Quint. 1, 2, 30.
See: transformare
trānsfōrmō, (14) āvī, ātum, āre, tr., transformer, métamorphoser, in rem, en qqch. : Virg. G. 4, 441 ; En. 7, 416 ; Ov. F. 3, 515 ; M. 10, 237, etc. || [fig.] transformari ad naturam alicujus Quint. 1, 1, 30, prendre le caractère de qqn.
trāns-fōrmō āvī, ātus, āre,
- to change in shape, transform, transfigure, metamorphose: Omnia sese in miracula rerum, V.: in torvos membra iuvencos, O.: gemmas novem in ignīs (i. e. stellas), O.