transformo
transformo, to change in shape, transform, transfigure, metamorphose
Frieze-Dennison Vergil
trānsfōrmō, āvī, ātus, 1, a.: to change the form, transform, 7.416.
Could not find transformatum in Logeion dictionaries.
transformatum neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of transformo
trans-formo, āvi, ātum, 1, v. a., to change in shape, transform (poet. and in post-Aug. prose; syn. verto).
- I Lit.: (Proteus) Omnia transformat sese in miracula rerum, Verg. G. 4, 441: in vultus sese aniles (Alecto), id. A. 7, 416: membra in juvencos, Ov. M. 10, 237: cuncta In segetem, id. ib. 13, 654: gemmas novem in ignes (i. e. stellas), id. F. 3, 515: (Scylla) in scopulum Transformata, id. M. 14, 74; Vulg. 2 Cor. 3, 18.—
- II Trop.: hunc (animum) transformari quodammodo ad naturam eorum, de quibus loquimur, necesse est, Quint. 1, 2, 30.
trānsfōrmo, āvī, ātum, āre, der Gestalt nach verwandeln, umformen, umgestalten, umbilden, I) eig.: se in vultus aniles, Verg.: gemmas in ignes (= stellas), Ov.: homines in similitudinem angelorum (v. Gott), Lact. – II) übtr.: animum transformari quodammodo ad naturam eorum, de quibus loquimur, Quint. 1, 2, 30.
See: transformare
trānsfōrmō, (14) āvī, ātum, āre, tr., transformer, métamorphoser, in rem, en qqch. : Virg. G. 4, 441 ; En. 7, 416 ; Ov. F. 3, 515 ; M. 10, 237, etc. || [fig.] transformari ad naturam alicujus Quint. 1, 1, 30, prendre le caractère de qqn.
trāns-fōrmō āvī, ātus, āre,
- to change in shape, transform, transfigure, metamorphose: Omnia sese in miracula rerum, V.: in torvos membra iuvencos, O.: gemmas novem in ignīs (i. e. stellas), O.