transveho
transveho, to carry across, convey over, bear to the other side, transport
Could not find transuectae in Logeion dictionaries.
transuectae perfect passive participle feminine genitive singular, perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural of transveho
trans-vĕho or trāvĕho, xi, ctum, 3, v. a., to carry, conduct, or convey across or over; to transport (syn.: transporto, transmitto).
- I Lit.
- A In gen.: quid militum transvexisset, Caes. B. C. 3, 29: exercitum in Britanniam, Suet. Caes. 58; cf.: copias ponte, Plin. 4, 12, 24, § 76: ut jam Hispanos omnes inflati transvexerint utres, Liv. 21, 47, 5: Dardanium agmen (pons), Sil. 4, 489: agmina classe, id. 4, 494: corpus defuncti per vicos, Dig. 47, 13, 3; Sen. Herc. Oet. 1964: navem Argo umeris transvectam Alpes, Plin. 3, 18, 22, § 128. —
- b Mid.: transvehor, to go, come, pass, travel, ride, or sail across or over: caerula cursu, Cic. poët. Fin. 5, 18, 49: Medi, Persae ... navibus in Africam transvecti, Sall. J. 18, 4: legiones ex Siciliā in Africam transvectae, id. ib. 28, 6: cum duabus quinqueremibus Corcyram transvectus, Liv. 32, 16, 2: vada Tartari, Sen. Herc. Fur. 889: transvectae (sc. equo) a fronte pugnantium alae, Tac. Agr. 37; cf.: ludicro Circensium Britannicus et Nero transvecti sunt, id. A. 12, 41: transvehitur Tuscos, flies past, Claud. Laud. Stil. 2, 272.—
- B In partic.
- 1 To carry, bear, lead, or conduct along in triumph: signa tabulasque, Flor. 2, 12: arma spoliaque multa Gallica carpentis transvecta, Liv. 39, 7, 2.—
- 2 Of the Roman knights, to ride past before the censor for review (syn. traduco), Liv. 9, 46, 15; Suet. Aug. 38; Dig. 2, 4, 2, § 4; Val. Max. 2, 2, 8.—
- II Trop., of time, to pass by, elapse (Tacitean): abiit jam et transvectum est tempus, quo, etc., Tac. H. 2, 76: transvecta aestas, id. Agr. 18.
trāns-veho (trāveho), vēxī, vectum, ere, I) hinüber-, überführen, -fahren, -tragen, -bringen, A) aktiv: milites, Caes.: naves plaustris, Liv.: navem umeris travectam Alpes, Plin.: exercitum in Britanniam, Suet. – B) medial transvehi, hinüber-, überfahren, übersetzen, in Africam, Sall.: Corcyram, Liv.: m. Acc. des Gegenstandes, über den man fährt, caerula cursu, Cic. poët.: flumen (schwimmend) übersetzen über usw., Varro. – II) durch etwas hin-, vorüberführen, -tragen, -bringen, A) aktiv: a) im allg.: corpus defuncti in itinere per vicos aut oppidum, Rescript. divi Marci b. Ulp. dig. 47, 12, 3. § 4. – b) insbes., im Triumphe vorüberführen, -fahren, einherfahren, aufführen, arma spoliaque carpentis, Liv.: primus dies signa tabulasque, secundus arma pecuniasque transvexit, Flor. – B) medial transvehi = vorüberfahren, -reiten, 1) eig.: a) im allg.: transvectae a fronte pugnantium alae, vorüberreitend vor der Front, herumreitend um die Front, Tac. Agr. 37. – poet., transvehitur (fliegt vorüber an) Tuscos, Claud. laud. Stil. 2, 272. – b) insbes., bei einem öffentl. Aufzug vorüber-, einherfahren, -reiten, α) v. den Cäsaren, bei den zirzensischen Spielen, Tac. ann. 12, 41. – β) v. den Rittern = vor dem Zensor zur Musterung vorüberreiten, aufreiten, Liv. 9, 46, 15. Suet. Aug. 38, 3. – 2) übtr., v. der Zeit = vorübergehen, verstreichen, abiit iam et transvectum est tempus, quo etc., fern und hinter dir liegt die Zeit, wo usw., Tac. hist. 2, 76: quamquam transvecta aestas, Tac. Agr. 18.
See: transvehere
trānsvehō (11) (trāvĕhō), vexi, vectum, ĕre, tr., ¶ 1 transporter au-delà, faire passer : milites Cæs. C. 3, 29, 3, transporter les soldats [par mer] ; legiones in Africam transvectæ Sall. J. 28, 6, légions transportées en Afrique, cf. Sall. J. 18, 4 ; Liv. 32, 16, 2 ; hæc transvectus cærula Cic. Fin. 5, 49, transporté de lʼautre côté de ces parages azurés ¶ 2 faire passer (défiler) devant les yeux en parade : Liv. 39, 7, 2 || equites transvehuntur Liv. 9, 46, 15, les chevaliers défilent (étant passés en revue) [devant le censeur], cf. Suet. Aug. 38 ¶ 3 [fig.] pass., transvehi passer, sʼécouler [en parl. du temps] : Tac. Agr. 18 ; H. 2, 76.
- 1. óvervaren, overbrengen, overzetten (over: acc.) [agmina classe; exercitum in Britanniam]; — pass. overvaren, oversteken [in Africam];
- 2. voorbijvoeren, voorbijdragen (ihb. in een triomftocht) [spolia carpentis]; — pass. voorbijvaren, voorbijtrekken, voorbijrijden;
- 3. (metaf.) (Tac.) pass. (v.d. tijd) voorbijgaan, verstrijken.
trāns-vehō or trāvehō vēxī, vectus, ere,
- to carry across, convey over, bear to the other side, transport: quid militum transvexisset, Cs.: ut iam Hispanos omnes inflati travexerint utres, L.— Pass: legiones ex Siciliā in Africam transvectae, S.: transvectae (sc. equo) a fronte pugnantium alae, crossed in front of the line of battle, Ta.: haec transvectus caerula cursu, traversed; cf. cum quinqueremibus Corcyram travectus, crossed to Corcyra, L.—To carry in triumph, display: arma spoliaque multa Gallica carpentis travecta, L.— To ride in procession, parade: ut equites idibus Quinctilibus transveherentur, L.—Fig., of time, to pass, elapse: transvecta aestas, Ta.