tumefacio
tumefacio, to cause to swell, tumefy
Could not find tumefacta in Logeion dictionaries.
tumefacta perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of tumefacio
tŭmĕ-făcĭo, fēci, factum, 3, v. a. [tumeo], to cause to swell, to tumefy (poet.).
- I Lit.: vis fera ventorum ... Extentam tumefecit humum, Ov. M. 15, 303: tumefactus pontus, id. ib. 11, 518.—
- II Trop., to swell or puff up, to inflate with pride, etc.: num me laetitiā tumefactum fallis inani? Prop. 3, 6 (4, 5), 3: ut nostris tumefacta superbiat Umbria libris, id. 4 (5), 1, 63: dum nimium vano tumefactus nomine gaudes, Mart. 4, 11, 1.
tumefacio, fēcī, factum, ere, Passiv tumefīo, factus sum, fierī (tumeo u. facio), machen, daß etwas schwillt, schwellen machen, 1) eig.: humum, Ov. met. 15, 303: tumefactus pontus, angeschwollenes, Ov. met. 11, 518. – II) übtr., blähen, aufblähen, tumefactus laetitiā inani, Prop. 3, 6, 6: ut nostris tumefacta superbia libris, Prop. 4, 1, 63: nimium vano tumefactus nomine gaudes, Mart. 4, 11, 1.
See: tumefacere
tŭmĕfăcĭō, (14) fēcī, factum, ĕre, (tumeo, facio), tr., gonfler : Ov. M. 15, 303 || [fig.] tumefactus, gonflé [dʼorgueil] : Prop. 3, 6, 6 ; Mart. 4, 11, 1.
- 1. doen zwellen; ➤ tumefactus pontus hoog oprijzend;
- 2. (metaf.) opblazen; ➤ tumefactus laetitiā inani; tumefactus vano nomine.
tumefaciō fēcī, factus, ere
- tumeo+facio, to cause to swell, tumefy: Vis ventorum tumefecit humum, O.: tumefactus pontus, O.—Fig., to inflate, tumefactus laetitiā inani, Pr.