vexillatio

vexillātĭo, ōnis, f. [vexillum].

• A body of the vexillarii; acc. to others, a body of soldiers united under one flag (vexillum), a corps, battalion, Suet. Galb. 20; Inscr. Orell. 845; 2009 sq. al.—
• II A division of cavalry, a troop, squadron, Veg. Mil. 2, 1; Amm.25, 1, 9; Ap. Met. 7, 7, 20.

vēxillātio, ōnis, f. (vexillum), I) = vexillarii no. I, B, b (s. vēxillārius), das Detachement, Germanicianorum, Suet. Galb. 20, 1: Dacorum, Corp. inscr. Lat. 3, 1193: legionis VI od. X od. XX II, Corp. inscr. Lat. 7, 1131 u. 13, 7703. 7706: Britannica, Corp. inscr. Lat. 3, 4466: praepositus vexillationibus miliariis tribus, Corp. inscr. Lat. 10, 5859. – II) das Fähnlein, der Trupp Reiter, Veget. mil. 2, 1. Amm. 25, 1, 9.

vexillatio [CL], (act of) banner-bearing (in quot., fig.). cum caterva castae ~onis [gl.: fanbyrde] victricia vexilla vehenti per portas caelestis Hierusolimae gregatim gradituri Aldh. VirgP 22.

vexillātĭō, (16) ōnis, f. (vexillum), détachement de vexillaires : Suet. Galba 20 || corps de cavalerie : Veg. Mil. 2, 1 ; Amm. 25, 1, 9.

vexillatio , onis. f.
一標兵。

Suggest a Translation
See an image