vagor
vagor, to stroll about, go to and fro, ramble, wander, roam, range, rove
Frieze-Dennison Vergil
vagor , ātus sum, 1, dep. n. and a.: to wander about, 6.886; ride to and fro, career about, 5.560; to be rumored round, spread, 2.17. (vagus, wandering)
Could not find vagantis in Logeion dictionaries.
vagantis present active participle neuter genitive singular, present active participle masculine accusative plural, present active participle feminine accusative plural, present active participle feminine genitive singular, present active participle masculine genitive singular of vagor
văgor, ātus, 1, v. dep. n. and a. [vagus], to stroll about, go to and fro, to ramble, wander, roam, range, rove (class.; syn.: erro, palor).
- I Lit.: enim metuo ut possim reicere (boves) in bubile, ne vagentur, Plaut. Pers. 2, 5, 18 (319): quae (natura) efficiat volucres huc illuc passim vagantes, Cic. Div. 2, 38, 80: cum in agris homines passim bestiarum more vagabantur, id. Inv. 1, 2, 2: tota Asia vagatur, volitat ut rex, id. Phil. 11, 2, 6: volitabit et vagabitur in foro, Auct. Her. 4, 39, 51: toto foro, Cic. de Or. 1, 40, 184; id. Font. 15, 33 (11, 23): totā urbe, Verg. A. 4, 68: tibicines feriati vagantur per urbem, Varr. L. L. 6, § 17 Müll.: Germani latius jam vagabantur, Caes. B. G. 4, 6; 1, 2; id. B. C. 1, 59: libera vagandi facultas, Hirt. B. G. 8, 32: qui populabundi in finibus Romanorum vagabantur, Liv. 3, 5, 13; 2, 60, 2: ad quattuor milia hominum frumentatum egressa cum in agris passim vagarentur, id. 36, 39, 20; 3, 58, 11; Ov. F. 1, 545; Quint. 5, 9, 12: canes circum tecta vagantur, Verg. G. 3, 540; id. A. 5, 560: circum vicos ludibundus, Suet. Ner. 26: ultra Terminum curis vagor expeditis, Hor. C. 1, 22, 11.—Of inanimate things: luna isdem spatiis vagatur quibus Sol, Cic. N. D. 2, 40, 103: stellae sponte suā, jussaene vagentur et errent, Hor. Ep. 1, 12, 17 (cf.: stellae quae errantes et quasi vagae nominantur, Cic. Rep. 1, 14, 22): late vagatus est ignis, Liv. 5, 42, 2; cf. id. 44, 29, 6.—*
- β Poet., with acc.: Ino etiam primā terras aetate vagata est, i.e. wandered through the earth, Prop. 2, 28 (3, 24), 19 (al. fugata est).—
- II Trop., to wander about, roam, be unsettled, waver, spread abroad, diffuse itself, etc.: speremus nostrum nomen volitare et vagari latissime, Cic. Rep. 1, 17, 26: etiam cum manent corpore, animo tamen excurrunt et vagantur, id. ib. 2, 4, 7: quorum vagetur animus errore, id. Off. 2, 2, 7: ne vagari et errare cogatur oratio, id. de Or. 1, 48, 209: eo fit, ut errem et vager latius, id. Ac. 2 (Luc.), 20, 66; cf. id. Div. 1, 40 88: verba ita soluta, ut vagentur, id. de Or. 3, 44, 176; cf. id. Tusc. 3, 6, 13: idcircone vager scribamque licenter, Hor. A. P. 265: non vagans oratio, sed defixa in unā re publicā, Cic. Rep. 2, 11, 22: video, qui de agri culturā scripserunt ... latius vagatos, Varr. R. R. 1, 2, 13: Viennensium vitia inter ipsos residunt, nostra late vagantur, Plin. Ep. 4, 22, 7: ea fama vagatur, is spread abroad, Verg. A. 2, 17; cf. Ov. M. 12, 54: quare mors immatura vagatur, Lucr. 5, 221: vagantibus Graeciae fabulis, i.e. variously related, fluctuating, Plin. 5, 5, 5, § 31.
vāgor, ōris, m. [vagio],
- a sounding, sound: vagorem pro vagitu, Enn. (16, 32): qui clamos oppugnantis vagore volanti, Lucr. (2, 577), Fest. p. 375; cf. Non. 184, 22.
1. vagor, ātus sum, ārī (vagus), umherschweifen, umherstreifen, umherziehen, unstet sein, I) eig.: 1) im allg.: a) v. leb. Wesen, in agris passim bestiarum more, Cic.: in foro Cornif. rhet.: totā Asiā, Cic.: inter canes et circum tecta, Verg.: circum vicos, Suet.: laeta per arva, Ov.: sine proposito (zwecklos), Sen. – von Vögeln, volucres huc illuc passim vagantes, Cic. – b) v. Lebl.: vagantes stellae, Apul.: stellae sponte suā iussaene vagentur et errent, Hor.: luna isdem spatiis vagatur, quibus sol, Cic.: nequaquam perinde atque in capta urbe aut passim aut late vagatus est ignis, Liv.: et per ignota capita late vagata est vis morbi, Liv. – 2) insbes., von Schiffern u. Schiffen, kreuzen, cum lembis circa Lesbum, Liv.: praeter quam oram Punicas vagari classes, Liv.: per Cycladas atque Aegaeum mare, Liv. – II) übtr.: vagabitur tuum nomen longe atque late, wird sich ausbreiten, Cic.: animus vagatur errore, schweift im Irrtume umher, Cic.: vagabimur nostro instituto, (in der Rede) abschweifen, sich weiter ausbreiten, Cic.: ea fama vagatur, verbreitet sich, Verg.: ut in vacuo vagaretur (freien Spielraum hatte) cupiditas privatorum, Liv.: eo fit, ut errem et vager latius, Cic.: Viennensium vitia inter ipsos residunt, nostra late vagantur, Plin. ep.: verba ita soluta, ut vagentur, Cic.: et disputes non vagante oratione, sed defixā in una re publica, Cic.: epistula tua per plures quaestiunculas vagata est, Sen.: vagantes fabulae, schwankende, die bald so, bald anders erzählt werden, Plin.
2. vāgor, ōris, m. = vagitus, Enn. ann. 422. Lucr. 2, 576.
vagor, vagitus puerorum
See: vagari
1 văgor, (9) ātus sum, ārī (vagus), intr., ¶ 1 aller çà et là, errer : in agris Cic. Inv. 1, 2, errer dans les champs ; tota Asia, toto foro Cic. Phil. 11, 6 ; de Or. 1, 184, aller et venir par toute lʼAsie, par tout le forum || late vagatus est ignis Liv. 5, 42, 2, le feu se répandit au loin ¶ 2 [fig.] a) se répandre, sʼétendre au loin, circuler : vagabitur tuum nomen longe atque late Cic. Marc. 29, ton nom sʼétendra au loin en tous sens, cf. Cic. Rep. 1, 26 ; 2, 7 ; b) errer, flotter : errore vagari Cic. Off. 2, 7, aller à lʼaventure dans une course capricieuse = nʼavoir pas de principes établis || aller à lʼaventure, sans ordre précis, prendre ses aises : Cic. de Or. 1, 209 ; Rep. 2, 22 ; Tusc. 3, 13 ; c) [en parl. de style] = ne pas être soumis à la contrainte du rythme : Cic. de Or. 3, 176 ; d) vagantes fabulæ Plin. 5, 31, récits flottants, contradictoires.
2 vāgŏr, (16) ōris, m. = vagitus : Enn. Ann. 422 ; Lucr. 2, 576.
- 1. rondzwerven, rondtrekken, ronddwalen [circum tecta; per arva; totā Asiā; sine proposito doelloos];
- 2. (v. schepen en zeevarenden) kruisen, koersen [per Aegaeum mare; cum lembis circa Lesbum; praeter oram];
- 3. (v. hemellichamen) trekken, bewegen;
- 4. (metaf.) dwalen; ➤ alcis animus vagatur errore;
- 5. zich verbreiden [ignis; vis morbi; nomen; fama];
- 6. (v. emoties) vrij spel hebben;
- 7. (v.e. redevoering of redenaar) afdwalen; ➤ ne ~ et errare cogatur oratio.
vagor , aris, atus sum, ari. d.
亂跑。遊行。好改變。無恒心。Vagatur oratio 此文多轉。Nomen tuum longe lateque vagabitur 汝名將達四方。
Suggest a Translation
See an image
亂跑。遊行。好改變。無恒心。Vagatur oratio 此文多轉。Nomen tuum longe lateque vagabitur 汝名將達四方。
Suggest a Translation
See an image
vagor ātus, ārī, dep.
- vagus, to stroll about, go to and fro, ramble, wander, roam, range, rove: huc et illuc passim: totā Asiā: Germani iam latius vagabantur, Cs.: manes per tot domos ad petendas poenas vagati, L.: vagantur per arva boves, O.: luna isdem spatiis vagatur quibus Sol: late vagatus est ignis, L.—Fig., to wander, roam, be lost, waver, spread, extend, be diffused: quorum vagetur animus errore: verba ita soluta, ut vagentur, i. e. are irregular in movement: deinde nostro instituto vagabimur, i. e. expatiate: Idcircone vager scribamque licenter, H.: ea fama vagatur, spreads, V.: vagantur Milia rumorum, circulate, O.