vellico
vellico, to pluck, twitch, twit, taunt, carp, rail at
Could not find vellicans in Logeion dictionaries.
vellicans present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of vellico
vellĭco, āvi, ātum, 1, v. a. [vello], to pluck, twitch, pinch, nip (syn. carpo).
- I Lit.: cornix vulturios vellicat, Plaut. Most. 3, 2, 148 (837): puer, quid fieret, interrogatus, a paedagogo se vellicari respondit, Quint. 6, 1, 41: saetas, Nemes. Ecl. 3, 32: vellicata blande auricula suscitavit, Paul. Nol. Ep. 36, 3.—
- B Transf., of bees: nullius opus, to suck, Varr. R. R. 3, 16, 7.—
- II Trop.
- A To wake up, arouse by twitching: excitandus e somno et vellicandus est animus admonendusque, Sen. Ep. 20, 11; 63, 1.—
- B To pluck or twitch in speaking, i. e. to twit, taunt, carp, rail at (cf. rodo): contemplent, conspiciant omnes, nutent, nectent, sibilent, vellicent, vocent, etc., Plaut. Merc. 2, 3, 73 (407): more hominum invident, in conviviis rodunt, in circulis vellicant, maledico dente carpunt, Cic. Balb. 26, 57: quod vellicet absentem Demetrius, Hor. S. 1, 10, 79; cf.: nullum est tam plenum beneficium, quod non vellicare malignitas possit, belittle, Sen. Ben. 2, 28, 2: (puella) te vellicet, Prop. 2, 5, 8; Gell. 4, 15, 1.
vellico, āvī, ātum, āre (Intens. v. vello), rupfen, raufen, kneipen, I) eig.: a) leb. Wesen: cornix astat; ea volturios duo vicissim vellicat (rupft u. = foppt), Plaut. most. 834: puer a paedagogo se vellicari respondit, Quint. 6, 1, 41: aves, quae vellicando morsicandoque et canturiendo assidue non patiuntur dormire potantes, Paul. ex Fest. 86, 14. – b) Lebl.: horrentes pectore setas, Calp. ecl. 10, 32: barbulam, Heges. 4, 25, 2: auriculam, Paul. Nol. carm. 36, 3: absol., minime malefica (est apis), quod nullius opus vellicans facit deterius, Varro r.r. 3, 16, 7. – II) übtr.: a) kneipen, mit Worten durchziehen, anfechten, verkleinern, α) Pers.: alqm, Plaut. merc. 408: in circulis, Cic. Balb. 57: absentem, Hor. sat. 1, 10, 79. – β) Lebl.: in quibus plura inscite aut maligne vellicant, Gell. 4, 15, 1: nullum est tam plenum beneficium, quod non vellicare (verkleinern) malignitas possit, nullum tam angustum, quod non bonus interpres extendat (vergrößere), Sen. de ben. 2, 28, 4. – b) mißhandeln, kränken, durch Eifersucht, Prop. 2, 5, 8. – c) anregen, aufstacheln, animum, Sen. ep. 20, 13: alqm, ibid. 63, 1. – ➳ Parag. Infin. vellicarier, Afran. com. 267; vgl. Ribbeck Coroll. p. LXXIV.
See: vellicare
vellĭcō, (13) āvī, ātum, āre (fréq. de vello ), tr., ¶ 1 tirailler, picoter, becqueter : Pl. Most. 834 ; Quint. 6, 1, 41 ; P. Fest. 86, 74 || [en parl. de lʼabeille] butiner : Varro R. 3, 16, 7 ¶ 2 [fig.] a) mordiller, déchirer, dénigrer : Pl. Merc. 408 ; Cic. Balbo 57 ; Hor. S. 1, 10, 79 ; Sen. Ben. 2, 28, 4 ; Gell. 4, 15, 1 ; b) déchirer par jalousie : Prop. 2, 5, 6 ; c) piquer, exciter : Sen. Ep. 20, 11 ; 63, 1.
- 1. knijpen; van vogels pikken;
- 2. (metaf.) hekelen, beschimpen [absentem].
vellicō —, —, āre
- 2 VEL-, to pluck, twitch, twit, taunt, carp, rail at: in circulis vellicant, maligno dente carpunt: absentem, H.