venusto
Could not find venustatum in Logeion dictionaries.
venustatum neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of venusto
venustatum feminine genitive plural of venustas
vĕnusto, āre, v. a. [venustus],
- to make lovely, beautify: se unguentis, Naev. ap. Fulg. p. 565, 19: ideo primo fecit (fidem) deus, postea venustavit, Ambros. Hexaëm. 1, 7, 27: miracula, id. in Luc. 2, 42.
venusto, āvī, ātum, āre (venustus), anmutig machen, schmücken, se unguentis, Naev. bei Fulg. de prisco serm. no. 43. p. 180 Muncker (Naev. ed. Klussmann p. 151): templum Apollinis multis ornatibus venustarat, Heges. 2, 1, 2: quos honesta corporis pulchritudo venustet, Firm. math. 4, 13: u. so et gratiam corporis venustaret, Ambros. de off. 1, 18, 77: ideo primo fecit (terram) deus, postea venustavit, Ambros. hexaëm. 1, 7. no. 27: operum miracula divinorum, nullis venustata sermonibus, veritatis suae lumine refulserunt, Ambros. in Luc. 2. no. 42.
See: venustare
vĕnustō, āvī, ātum, āre (venustus), tr., orner, parer, embellir : Fulg. Exp. serm. ant. 43 ; Ambr. Hex. 1, 7, 28 || -status Ambr. Luc. 2, 42.