venustus
venustus, charming, pleasing, winning, agreeable, beautiful
Could not find venustius in Logeion dictionaries.
venustius adverb comparative, neuter accusative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter nominative singular comparative of venustus
- I Physically: species, Plaut. Poen. 5, 2, 153 (1113): vultus, Ter. And. 120; Suet. Ner. 51: gestus et motus corporis, Cic. Brut. 55, 203: soror, Cat. 89, 2.—Sup.: diva venustissima Venus, Plaut. Poen. 5, 4, 4 (1177): forma, Suet. Aug. 79.—Transf., of inanim. things: sphaera venustior et nobilior, Cic. Rep. 1, 14, 21: hortuli, Phaedr. 4, 5, 34: Sirmio, Cat. 31, 12: aspectus figurationis, Vitr. 3, 2.—
- II Mentally: Graecus facilis et valde venustus, Cic. Pis. 28, 70: plerumque dolor etiam venustos facit, Plin. Ep. 3, 9, 3: venustum esse, quod cum gratiā quādam et venere dicatur apparet, Quint. 6, 3, 18: (genus dictionis) sententiosum et argutum, sententiae concinnae et venustae, Cic. Brut. 95, 325: (antiqua comoedia) grandis et elegans et venusta, Quint. 10, 1, 65: transitus, id. 9, 2, 61.—Comp.: homines venustiores, Cat. 3, 1: longe venustiora omnia in respondendo quam in provocando, Quint. 6, 3, 13.—Sup.: repercutiendi genus venustissimum, Quint. 6, 3, 78: materia, id. 6, 3, 84: lusus, id. 5, 13, 46.—Adv.: vĕnustē, charmingly, gracefully, beautifully: venuste cecidisse, most delightfully, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 4, 2: dicere, Quint. 6, 3, 54: respondere, id. 5, 7, 31: eludere, id. 5, 13, 48: scribere mimiambos, Plin. Ep. 6, 21, 4.— Comp.: Hispanus hunc colorem venustius (adhibuit), Sen. Contr. 1, 1, 20.—Sup.: quibus venustissime Curio respondit, se, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 2: omnia venustissime fingere, Quint. 6, 3, 41.
dum altercaretur crudus cum voce tyrannus / a Christo sponsam nitens auferre venustam
tinctura coccinei coloris ‥ cujus rubor ‥ quo vetustior, eo solet esse ~ior
notus in orbe procul, meritorum laude venustus
disce, precor, juvenis, motus moresque venustos
aequevos habitu studuit superare venusto
explicit ad cunctos generalis epistola fratres, / qui domino Vuenta famulantur in urbe venusta
o probi pueri et ~i [AS: ] mathitesƿynsume
videbatur mihi sanctus Jacobus juvenis et ~i aspectus, macilentus, hilaris
testimonium ~e facundie
Lanfrancus dilucido edidit ~oque stilo libellum
virginem singularis forme et regii apparatus sed decore ~issimam
diligenciam artiorem etate nubilibus facieque ~is sororibus adhiberi decebat
- 1. lieflijk, bekoorlijk, aantrekkelijk [vultus; gestus et motus; hortuli]; ➤ se facit esse -um hij hangt de Adonis uit;
- 2. fijnzinnig, aardig, leuk [dicta; sententiae].
- venus.—Of appearance, charming, pleasing, winning, agreeable, beautiful: voltus, T.: hortuli, Ph.—Artistic, elegant: sphaera venustior: sententiae.—Fig., graceful, affable: motus corporis.
-
…pernici aureolum fuisse malum, quod zonam solvit diu ligatam. Lugete, o Veneres Cupidinesque et quantum est hominum venustiorum passer mortuus est meae puellae, passer, deliciae meae puellae, quem plus illa oculis suis amabat ; nam…
Catullus, Carmina
-
…illud studium crebrarum venustarumque sententiarum, in quibus, ut in illo Graeco, sic in hoc erant quaedam magis venustae dulcesque sententiae quam aut necessariae aut interdum utiles ; et erat oratio cum incitata et vibrans tum etiam accurata et…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…, filiam qua pietate, qua modestia, quo ingenio effigiem oris, sermonis, animi mei. quid filium venustissimum mihique dulcissimum quem ego ferus ac ferreus e complexu dimisi meo, sapientiorem puerum quam vellem ; sentiebat enim miser…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…inviderem ; nam esse quamvis facetum atque salsum non nimis est per se ipsum invidendum ; sed cum omnium sit venustissimus et urbanissimus, omnium gravissimum et severissimum et esse et videri, quod isti contigit uni, id mihi vix…
Cicero, de Oratore
-
…. Decrerant quidam, qui neque transigi volebant, Domitii, Scipiones ; quibus hac re ad intercessionem evocandam interpellantibus venustissime Curio respondit se eo libentius non intercedere, quod quosdam, qui decernerent, videret confici nolle. Quod ad…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, quos idem scripsit rerum suarum. Valde quidem, inquam, probandos ; nudi enim sunt, recti et venusti, omni ornatu orationis tamquam veste detracta. Sed dum voluit alios habere parata, unde sumerent qui vellent scribere…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…nonne igitur sunt illa festiva sunt ; nam nos quoque oculos eruditos habemus. sed, obsecro te, ita venusta habeantur ista, non ut vincla virorum sint, sed ut oblectamenta puerorum. quid enim censes si L .…
M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum
-
…generis verecundia, praesertim natura ipsa magistra et duce. Cum autem pulchritudinis duo genera sint, quorum in altero venustas sit, in altero dignitas, venustatem muliebrem ducere debemus, dignitatem virilem. Ergo et a forma removeatur omnis…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…adesse voluisset afuisset domo. Quae autem dea ad res omnes veniret Venerem nostri nominaverunt, atque ex ea potius venustas quam Venus ex venustate. Videtisne igitur ut a physicis rebus bene atque utiliter inventis tracta ratio sit ad commenticios…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…in Arpinati xiv aut xiii K Iun. a. . CICERO ATTICO SAL. narro tibi, haec loca venusta sunt, abdita certe et, si quid scribere velis, ab arbitris libera. sed nescio quo modo οἶκος…
Cicero, Epistulae ad Atticum