vetero
Could not find veterata in Logeion dictionaries.
veterata perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle neuter nominative plural of vetero
veterata feminine ablative singular, feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter vocative plural, neuter accusative plural of veteratus
vĕtĕro, āvi, ātum, 1, v. a. [vetus],
- to make old (late Lat.): dicendo autem novum veteravit prius, Vulg. Heb. 8, 13.—P. a.: vĕ-tĕrātus, a, um, old, inveterate: mederi ulceribus veteratis, Plin. 32, 10, 52, § 141: caseus, mouldy, Scrib. Comp. 140.
vetero, āvī, ātum, āre, alt machen, dicendo autem novum veteravit prius, Vulg. epist. ad Hebr. 8, 13. – Partiz. veterātus, a, um, alt geworden ulcera, Plin. 32, 141: caseus, Scrib. Larg. 140.
See: veterare
vĕtĕrō, āvī, ātum, āre (vetus), tr., rendre vieux, périmé : Vulg. Hebr. 8, 13 || veteratus Plin. 32, 141 ; Scrib. Comp. 140.