virido
Frieze-Dennison Vergil
viridō, 1, n.: to be green, verdant. (viridis)
Could not find viridantis in Logeion dictionaries.
viridantis present active participle neuter genitive singular, present active participle masculine accusative plural, present active participle feminine accusative plural, present active participle feminine genitive singular, present active participle masculine genitive singular of virido
vĭrĭdo, āre, 1, v. a. and n. [viridis].
- Act., to make green, cause to grow green: hastas floribus, Val. Fl. 6, 136: vada subnatis viridentur ab herbis, become green, Ov. Hal. 90.—More freq.,
- II Neutr., in the part. pres. viridans, growing green, green, verdant: cingit viridanti tempora lauro, Verg. A. 5, 539: herbae, Lucr. 2, 33; 5, 1396: hedera, Plin. 8, 32, 50, § 117; cf.: proximus ut viridante toro consederat herbae, Verg. A. 5, 388: gemmae, Plin. 37, 8, 34, § 113: color, Lucr. 5, 785.
virido, āre (viridis), I) intr. grün sein, grünen, hic viridat tumulis laurus prope Delia nostris, Corp. inscr. Lat. 8, 7854: dictum quod viridat, Serv. Verg. Aen. 4, 242 (nach Beckers Vermutung). – dah. viridāns, grünend, grün, laurus, Verg.: hedera, Plin.: comae, Apul.: ubi sanctus Cithaeron frondet viridantibus fetis, Acc. tr. 244: viridantia Tempe, Catull. – II) tr. grün machen, viridantem floribus hastas, Val. Flacc. 6, 136; dah. viridārī, grün werden, Ov. hal. 90. Audax in Augustin. epist. 260.
See: viridare
See: viridere
vĭrĭdō, (14) āre (viridis), ¶ 1 tr., rendre vert : Val. Flacc. 6, 136 ; viridari Ov. Hal. 90, devenir vert ¶ 2 intr., être vert, verdoyant : Serv. En. 4, 242.