beate
beate, happily
Found Beate with different capitalization.
Beate adverb, neuter vocative singular, masculine vocative singular of beatus
bĕātē, adv., v. beatus fin. under beo.
beātē, Adv. m. Compar. u. Superl. (beatus), glücklich, I) eig.: profecto nihil est aliud bene et beate vivere, nisi honeste et recte vivere, Cic.: non est mihi male, sed bene ac beate, quod etc., Catull. – beatius vivere, Cic.: beatius quam aliae urbes excultae, Mela. – ad beatissime vivendum parum est, ad beate satis, Cic.: res, quas natura beatissime fundit, Sen. – als Ausruf des Schmeichlers, euge! beate! herrlich! prächtig! Mart. 2, 27, 3. – II) übtr., glücklich = vollkommen, locum beate implebat, Sen. contr. 7. praef. § 3.
si quis ab iis [molestiis ] liber vivit, ~e vivit
bĕātē, (11) heureusement, à souhait : Cic. Ac. 1, 33 || beatius Cic. Rep. 1, 32 ; -issime Cic. Fin. 5, 81.
beātē
adv.
- beatus, happily: vivere: est mihi bene ac beate, quod, etc., Ct.