beatificare

beatificare , to beatify, bless. b (p. ppl. pl.) the blest. qui ‥ tantis laetitiis nostra tempora dignatus est ~are Osb. Mir. Dunst. 11; si ego non sum dignus qui sic debeam vestro amore ~ari Anselm (Or. 7) III 24; [ipsius Dei, sicuti est, visio] plene ~at Ad. Scot Serm. 123; 1331 caro et sanguis qui non ~ant michi revelarunt Lit. Cant. I 373 (cf. Matth. xvi 17); ibi Deus eos ~avit [ME: gef ham bonen] et se eis ostendit AncrR 50; p1381 illa nomina ‘reconciliatio’, ‘beatificatio’ non significant principaliter animam sed medium vel modum quo anima ~atur vel reconciliatur Deo (Wynterton) Ziz. 203.  b 1314 hec ‥ ~atis summe cedit ad gloriam Mem. Ripon 158.