confusus
confusus, mingled, confused, perplexed, disorderly
Frieze-Dennison Vergil
cōnfūsus, a, um,: mingled, confused, promiscuous, 6.504; bewildered, confounded, 12.665. (cōnfundō)
Found Confusus with different capitalization.
Confusus perfect passive participle masculine nominative singular of confundo
confūsus, a, um, v. confundo, P. a.
cōnfūsus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (confundo), ineinandergegossen, d.i. in Verwirrung gebracht, verwirrt, a) übh., verwirrt, verworren, wirr = ungeordnet, ohne Ordnung durcheinandergehend od. liegend, ita c. est oratio, ita perturbata, nihil ut sit primum, nihil secundum, Cic.: verba c., Ov.: vox c., Lucr. u. Val. Max.: os, verworrene (undeutliche) Aussprache, Plin. ep.: clamor, Liv.: homines inconditis vocibus inchoatum quiddam et confusum sonantes, Cic.: c. quaestiones, Miszellen, als Büchertitel bei Gell. praef. § 9. – agmen c., Hirt. b. G.: strages, Verg.: spectandi morem confusissimum ordinavit, Suet. – neutr. Plur. subst., onusti cibo et vino perturbata et confusa cernimus, wüste u. verworrene Träume, Cic. – b) insbes., in Mienen u. Gemüt, verwirrt, verlegen, betreten, verstört, bestürzt, vultus, Liv. u. (Plur.) Ov.: ore confuso magnas perturbationis notas prae se ferens, Curt.: confusior facies, Tac.: pavor confusior, Plin. – v. Pers. (poet. v. personif. Lebl.), carmina confusa pudore, vor Scham verlegen, Ov.: so auch rosa ingenuo confusa rubore (Schamröte), Col. poët.: c. et incertus animi, Liv.: confusus animo, Liv.: confusus ex recenti morsu animi, Liv.: ex praetorio in tabernaculum suum confusus concessit, Liv.: m. folg. Infin., confusus de impotentia deque inertia sua quicquam ad quenquam referre popularium, Apul. met. 9, 41. Vgl. confundo no. I. a. E.
cōnfūsus, (10) a, um, part. de confundo || pris adjt (confusior Sen. Ben. 6, 7, 1 ; Ep. 95, 28 ; Tac. Ann. 4, 63 ; -issimus Suet. Aug. 44 ) : ¶ 1 mélangé : in hac confusa atque universa defensione Cic. Sest. 5, = rerum confusarum defensione, dans cette défense qui mélange et embrasse tant dʼobjets ¶ 2 sans ordre, confus : oratio confusa, perturbata Cic. de Or. 3, 50, discours plein de confusion et de désordre ; homines inconditis vocibus inchoatum quiddam et confusum sonantes Cic. Rep. 3, 3, les hommes faisant entendre dans des sons inarticulés de confuses ébauches dʼidées ; onusti cibo et vino perturbata et confusa cernimus Cic. Div. 1, 60, chargés de nourriture et de vin nous nʼavons que des visions troubles et confuses [songes] ¶ 3 troublé [moralement] : Liv. 1, 7, 6 ; 6, 6, 7 ; 35, 15, 9 ; 35, 35, 18 || figure troublée (bouleversée) : Liv. 45, 15, 1 ; Curt. 6, 7, 18 || visage défiguré : Tac. Ann. 4, 63 || pavor confusior Plin. 7, pr. 5, crainte plus troublée, qui se traduit par un plus grand trouble.
- 1. ongeordend, verward, onduidelijk [oratio; verba];
- 2. verward, in de war [vultus; ingenium].
confusus , a, um. part. p. c. s. v. confundo.
{} Olympus confusus {} Vultus confusus {} Oratio confusa {}
Suggest a Translation
See an image
{} Olympus confusus {} Vultus confusus {} Oratio confusa {}
Suggest a Translation
See an image
cōnfūsus adj.with comp.
- P. of confundo, mingled, confused, perplexed, disorderly: strages, V.: oratio: verba, O.: suffragium, L.: clamor, of doubtful origin, L.— Disordered, confused: mens, V.: animo, L.: variā imagine rerum, V.: animi, L.: os, blushing, O.: confusior facies, Ta.: ex recenti morsu animi, L.