congeare
Congeer, Congedier. Aresta ann. 1265. in 1. Regesto Parlamenti fol. 39 :
Inquesta facta... utrum Major et Pares usi
fuerint licentiare, seu Congiare a civitate Belvacensi homines de sua Communia... Item
utrum Episcopus Belvacensis usus sit Congiatos seu licentiatos a civitate Belvac. per
Majorem et Pares Belvac. in villam retinere seu revocare, etc... ejiciantur extra villam
tanquam licentiati. Compositio de hac re ipsa, anni 1266. apud Loisellum in Nec ipsum poterunt deadvocare propter hoc
de sua Communia, vel Congeare de villa. Et pag. 296 : Fuit Concordatum
quod ex nunc in antea dicti Major et Pares in aliquo casu Congeare non poterunt hominem
de villa Belvacensi, nec puniendo uti hoc vocabulo, Congeare, vel bannire : sed poterunt
deadvocare de Communia sua, etc. Ex quibus Congiationem, fuisse speciem
bannitionis, tametsi
bannitionemitiorem, colligimus, cum bannitio per sententiam judicis,
Congiatioex mero Principis decreto fieret. Denique
deadvocatiomitior etiam fuit
Congiatione. Assisiæ Hierosol. cap. 207 :
Le roy Aimery Congea Messire Raoul de Tabarie dou Royaume de Hierusalem,
etc. Cap. seq. : Se il avient que un Seignor de sa volenté Congée un de ses
homes de sa Seignorie, sans ce qu'il attaint de chose de quoi il le face Congéer par
esgard, ou par conoissance de court, etc.Item
(Præpositus) habet ratione sui officii, jus et potestatem dandi omnia et
singula Congearia in tota terra nostra, percipiendique omnes profectus provenientes ex
illis Congeariis, etc.Concedimus per præsentes licentiam et Congedium venandi, etc. Charta ann.
1377. ex Bibl. reg. : Venimus ad vos pro Congedio recipiendo. Vide præterea
Ordinat. reg. Franc. tom. 6. pag. 408. et Hist. Lugdun. pag. 78. col. 1.congeandiseu ejiciendi ex urbe. Charta Henr. episc. Silvanect. ann. 1177. inter Instr. tom. 10. Gall. Christ. col. 433 :
Pro censiva itaque prænominata
communiæ Silvanectensi dimisi in perpetuum mortuam-manum, Congeium, bannum meum mihi et
successoribus meis, etc.Tenutam dictorum reddituum apprehendat, teneat et
conservet absque alia licentia, vel mandato nostris seu Congerio. Lit. remiss.
ann. 1383. in Reg. 124. ch. 124 : Circa horam vesperorum ab eodem domino episcopo
licentiam seu Congerium recedendi recepit. Ita quoque legendum apud Marten.
laudatum in Congenium 1.
Congeare, in Actis variis de Schismate Pontificum Avenion. apud Marten. tom. 2. Anecdot. col. 1726.
Bannire; Expellere saltem sonat, in Lit. ann. 1420. inter Probat. tom. 3. Hist. Nem. pag. 213. col. 2 :
Ob hoc ipsi supplicantes, tamquam bonam fidelitatem et
obedientiam suo posse domino nostro regi et nobis illibatas observantes, ad villas et
loca remota Congediati, sive banniti, vel dejecti de facto propterea fuerint,.....
pendentibusque hujusmodi Congedio ac dejectione, etc.Congedia. Chronicon
Anno 781. venerunt Franci ad placitum, et ibi fuit Taxilo dux
de Bavarios, magnaque munera præsentavit Vide Comigatus in Comiatus.