contumaciter
contumaciter, obstinately, stubbornly
Found Contumaciter with different capitalization.
Contumaciter adverb of contumax
contŭmācĭter, adv., v. contumax fin.
contumāciter, Adv. m. Compar. (contumax), trotzig, unbeugsam (im guten u. üblen Sinne), widerspenstig, störrig, eigensinnig, scribere, Cic.: adesse, Plin. pan.: omnia agere, Liv.: repudiare alqd, Cic.: contumacius gerere se, Nep.: contumacius parēre, Suet.
ne caro contra spiritum tyrannica potestate ~er insolescat et protervo libertatis fastu intumescens legitimae servitutis jugo subdere colla contemnat
aeternas inferni penas ‥ sustineat, nisi emendaverit quod ~er deliquit
si frater peccans ‥ abbati vel priori ~er respondere praesumpserit
Augustinus ‥ omnes pronunciat hereticos qui ~er dogmata pestifera presumunt defendere
nichil [allocatum ] custumario absenti, quia ~er se absentavit
contŭmācĭter (12) (contumax), avec fierté, sans ménagements : Cic. Att. 6, 1, 7 || avec constance : Sen. Ep. 13, 2 || avec obstination, opiniâtreté : Plin. 37, 104 ; -cius Nep. Cim. 2, 5.
contumaciter . adv. c. et, v. contumax
See an image
See an image
contumāciter adv.with comp.
- contumax, obstinately, stubbornly: scribere: omnia agere, L.: contumacius se gerere, N.