contumeliare

contumeliare , to insult, affront. b to brawl. in quibusdam locis qui blodwitam ‥ fecit solummodo reus est, in quibusdam etiam qui patitur, ut nec agens inpunitate superbiat nec ~iatus fedis emendationibus assuescat (Leg. Hen. 39) GAS 567; ut alium ~iando seipsum contumeliis addiceret G. Steph. I 28.  b 1368 arrestari faciant omnes ~ientes [sic] in villa de W. seu cultellos seu gladios extrahentes contra pacem Hal. Durh. 73; to stryfe, adversari ‥, ~iare, †demicare ‥, rixari CathA.