detestabilis
detestabilis, execrable, abominable, detestable
Found Detestabilis with different capitalization.
Detestabilis feminine genitive singular, masculine accusative plural, feminine nominative singular, masculine genitive singular, feminine vocative singular, feminine accusative plural, masculine nominative singular, masculine vocative singular, neuter genitive singular of detestabilis
dētestābĭlis, e, adj. [detestor],
- execrable, abominable, detestable (good prose): omen, Cic. Phil. 11, 5, 11; cf.: exsecratus populo Romano, detestabilis, etc., id. ib. 2, 26 fin.: nihil esse tam detestabile tamque pestiferum quam voluptatem, id. de Sen. 12, 41; cf. res (with tetra, misera), id. Tusc. 3, 11 fin.: scelus, id. Lael. 8, 27: exemplum, Liv. 26, 48: voce, Suet. Vit. 10 et saep.—Comp., Cic. Off. 1, 17, 57; Vulg. Sap. 19, 13.—Sup. appears not to occur.—Adv., dētestābĭlĭter, abominably: quod nefarie, quod detestabiliter fecit, Lact. 5, 10, 7.
dētēstābilis, e, Adi. m. Compar. (detestor), verwünschens-, verabscheuenswert, abscheulich, verabscheut, Cic. u.a.: improbus ac det. senatus, Liv.: nihil est detestabilius dedecore, Cic. Phil. 3, 36. – Superl., Augustin. c. Iul. op. imperf. 6, 9.
ad ~e prostibulum et invisum lupanar scortorum
quern [annum ] ‥ apostasia demens regum Anglorum ~em fecerat
~e,laðlic
multos ~i invidia plenos
quamvis utrunque ~e nimis sit et abominabile
earn ‥ vir †destabilis sacrilego violare presumpsit intuitu
dētestābĭlis, (11) e (detestor), détestable, abominable : Cic. CM 41 ; Phil. 11, 11 || detestabilior Cic. Off. 1, 57 ; -bilissimus Aug. Imp. Jul. 6, 9.
dētestābilis e, adj.with comp.
- detestor, execrable, abominable, detestable: omen: nihil esse tam detestabile quam voluptatem: exemplum, L.: detestabilior immanitas.