deterioratio
dēteriōrātio, ōnis, f. (deterioro), die Verschlechterung, Ascon. Hor. carm. 3, 27, 53. Greg. M. past. 3, 23.
de regni ~one donec ‥ periret
non licet angelo vel homini ad ~onem sed solum ad ecclesie edificacionem procedere
nemo ad sui ~onem excommunicatur ‥ nisi in causa Dei(
si ‥ doleat quis esse secundus quia desiderat esse prior ‥, prioritas in ~onem turpiter ducitur
si [obedientiarii ] minus prudenter in officiis suis se habuerint ‥, amoveantur ‥, ne ‥ per moram fiat ~o obedientiarum
obedienciarii ‥ fideles reddant raciones, ut de melioracione vel ~one monasterii reddantur cerciores
ne fides ipsarum [(cartarum etc. ] propter vetustatem et ~onem earundem deperire ‥ valeat
quicunque ‥ regis donativum quocunque ~onis genere pervertere presumpsisset(
si [vadium ] in custodia deterius factum fuerit ‥ per culpam creditoris, computabitur ei in debitum ad valentiam ~onis
mittantur ad edificia illa legales homines ‥, qui videant †deteriationem domorum
muros et fossata curie sine ~one sustinebit
de H. W. pro forstallo et forbarramento puletarie ad ~onem fori
in nostri dampnum et ‥ victualium ~onem
salvo ‥ passagio cum batellis suis ‥ absque ~one piscarie ‥ abbatis et conventus(
dētĕriōrātĭō, ōnis, f. (deterioro), action de détériorer : Acr. Hor. O. 3, 27, 53.