Diona
Dĭōna, æ, f. , Cic. Nat. 3, 59 et Dĭōnē, ēs, f. (Διώνη), Dioné [nymphe, mère de Vénus] : Claud. Pros. 3, 433 || Vénus : Ov. F. 2, 461 || -æus, a, um, de Vénus : Virg. En. 3, 19.
- 1. moeder v. Venus;
- 2. Venus; — adj. Diōnaeus, a, um [mater Venus, moeder v. Aeneas; Caesar als nakomeling v. Aeneas; antrum aan Venus gewijd].