edicto
Found EDICTO with different capitalization.
EDICTO perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle masculine dative singular of edico
EDICTO present active indicative 1st singular of edicto
EDICTO neuter dative singular, neuter ablative singular of edictum
ēdicto, āvi, 1, v. freq. a. [edico],
- to speak out, proclaim, publish (only in Plaut.): tute edictas facta tua, Plaut. Am. 2, 2, 184 (816): aliquid alicui, id. Ep. 1, 2, 2 (105); id. Men. 4, 2, 79 (649).
ē-dicto, āvī, āre (Intens. v. edico), bekannt machen, offenheraussagen, Plaut. Amph. 816 u.a.
ēdictō, (15) āvī, ātum, āre, tr., dire hautement, déclarer : Pl. Amph. 816.
edico, quod interdum pro simplici accipitur.
Plaut. Epid. 1. 2. 2. Atque amorum summam
Edictavitibi.
Id. Amph. 2. 2. 184. Tute
Edictasfacta tua, ex me quæris quid deliqueris.