edictalis
ēdictālis, e, adj. [edictum],
- by edict, according to edict (late Lat.): possessio bonorum, Dig. 38, 6, 1, § 4: programma, i.e. the imperial edict, Cassiod. Var. 1, 31; 2, 24.
ēdictālis, e (edictum), zum Edikte gehörig, dem Edikte gemäß, possessio, ICt.: programma, das Edikt, Cassiod.
cessionis actionum formam sequi ‥ parati sumus ~em
Constantinus ‥ legem ~em promulgavit de solo Deo Christianorum adorando
data ~i lege evangeliorum per apostolos
ēdictālis, e (edictum), qui concerne un édit, édictal : Cassiod. Var. 1, 31.
edictalis , e. adj. et, v. edictio
See an image
See an image
Edictum.
EdictalisDirxsenio, Quod vim constitutionis generalis habet.
Hac Edictali
constitutione sancimus, ut si quis Clericus famæ suæ prodigus, etc. Annal.
Cæsenat. apud Murator. tom. 14. Script. Ital. col. 1166. ad ann. 1328 : Hac
Edictali lege, de nostrorum principum ac procerum consilio et assensu, sancimus,
etc.Concedimus et largimur cum omnibus eorum juribus...
atque districtibus hac Edictali nostræ benignitatis epistola.