Fauni
Faunī, (15) ōrum, m. Faunes [petits génies champêtres] : Lucr. 4, 581 ; Hor. P. 244 ; Cic. Nat. 2, 6 ; Div. 1, 101.
Warascos prædicaturi
accelerant, qui agrestium fanis decepti, quos vulgi Faunos vocant, gentilium quoque
errore seducti, in perfidiam devenerant, Fotini seu Bonosi virus infecti. Quo
loco agrestesdicuntur
Fauni, quia silvestres dii fuisse finguntur a Poetis, belluino more vitam agentes in silvis : unde
Fauni ficariidicuntur apud Hieremiam cap. 50. Adde Isid. lib. 8. Orig. c. ult.
In domo
Nicholai Præpositi fantasia, quod in libris gentilium Faunus solet appellari, minus
credentes, et in fide Christi modice catholicos, ut mulieres plerasque et simplicis
ætatis pueros, noctibus jugiter exterrebat.Vulgo incubi vel incubones, a Romanis
vero fauni ficarii dicuntur.