Gaba
Gaba, æ, f. , Bibl. et Gabē ēs, f. , Plin. 5, 74, ville de Syrie.
Cava; quomodo
rugamhodie dicimus quod
rugæfrontis formam effingat. Charta ann. 1216. apud Ughellum tom. 2. Ital. sacr. pag. 770 :
Et limites tales esse censentur, videlicet a pede via, venit sursum a massaria de
Petralonga, et respicit ad filum cum Gaba, seu via, quæ vadit, etc. Charta Ital.
ann. 1345 : Si aliquis soliaverit aliquas cavas, vel scalnaverit, seu spoliaverit,
caligerit salices, ulmos, vel alias arbores, et super alienas Gabas, solvat pro pœna
sol. 1. et totidem pro emenda.Et quia providimus, satis esse
decens et conveniens, ut in vigilia translationis ipsius, novem Ecclesiæ nostræ
civitatis inferius subscriptæ deferrent arbores cum floribus et magnis columbris
rosarum, induximus Rectores prædictarum Ecclesiarum, ut in vigilia ipsius translationis
quælibet ipsarum Ecclesiarum deferret et offerret nobis in Gabia Ecclesiæ, quam propter
hoc fieri fecimus, arborem suam et columbrum rosarum, etc.