Hebraeus

Hebraeus [CL] , Hebrew, Jewish (also as sb.); b (w. ref. to language). Ebrii Kal. M. A. 399 (v. Dios); Ebruus Ib. 403; oremus ‥ Deum qui Moysen ~eis prefecit Ord. Vit. XII 27 p. 469; Christianorum ‥ persone ‥ sumpte sunt ab aliis duabus sectis, ~ea sc. et gentili Beleth RDO 12. 26; cum charactere circumcisiones etiam ~orum nomina circumcidendis imponant Itin. Ric. I 3; ~orum ‥ sacros libros ‥ perviderat R. Bury Phil. 10. 159.  b Ebrea ‥ lingua Aldh. CE 4. 9. 6; nomina sanctorum signari sancta parentum / Haebrea depromens ore, Latine, tuo Alcuin Carm. 71. 2. 8; eum ~ea lingua messiam nominaverunt Eccl. & Synag. 60; secundum proprietatem lingue ~ee Gros. Cess. Leg. II 8 p. 113; in ~eo Bacon Tert. 440 (v. glossa 3a).