Hypatus
Post hæc Patricii, Ypati, omnesque inclyti
introierunt. Hypati civitatum, apud Leonem Ost. lib. 2. cap. 37 : Joannes
Imperialis Patricius Caietanus filius Docibilis Hypati. Joannes VIII. PP. Epist.
38 : Docibili et Joanni Hypatis Caietæ. Adde Ughellum tom. 1. Ital. Sacr.
part. 1. pag. 582. Chron. MS. Andreæ Danduli ann. 814. de Duce Venet. : Qui ab
Imperatore Leone votive susceptus, honorem Hypati, seu Imperialis Consulis ab eo
obtinuit. Ita ann. 740. 742. Servatur in Gazophylacio Canonicorum Regular. S.
Genovefæ Parisiensis Bulla plumbea, in qua exaratum Ab antiquo tempore dum fuimus sub potestate Græcorum Imperii,
habuerunt consuetudinem parentes nostri habendi actus Tribunati, domesticos, seu
Vicarios, necnon loci servator, et per ipsos honores ambulabant ad communionem, et
sedebant in consessu unusquisque pro suo honore : et qui volebat meliorem honorem habere
de Tribuno, ambulabat ad Imperium, qui illum ordinabat Hypatum. Tunc ille Imperialis
erat Hypatus, in omni loco secundum illum Magistratum militum præcedebat. Vide
tom. 1. Canisii Antiq. Lection. pag. 120. et quæ de Hypato Philosophorum observavimus ad
Alexiadem pag. 304. Hy'patus
(Ὕπατος), the most high, occurs not only as an epithet of Zeus in poetry (Hom. Il. 8.31, 19.258), but as a real surname of the god. An altar of Zeus Hypatus existed at Athens in front of the Erechtheium; and it was not allowed to offer up to him any thing alive or libations, but only cakes. (Paus. 1.26.6, 8.2.1.) Zeus Hypatus was also worshipped at Sparta (3.17.3 ), and near Glisas in Boeotia. (9.19.3.) [L.S]
Hypatus
Hypatus, a Boeotarch
- Paus. 9.15.1
- Paus. 9.19.3