imperiosus
imperiosus, possessed of command, far-ruling, mighty, powerful, puissant
Could not find Imperiosum in Logeion dictionaries.
Imperiosum neuter nominative singular, neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of imperiosus
impĕrĭōsus (less correctly inp-), a, um, adj. [imperium], possessed of command, far-ruling, mighty, powerful, puissant (class.).
- I In gen.: urbes magnae atque imperiosae, Enn. ap. Cic. Rep. 1, 2: populi, Cic. Or. 34, 120: imperiosissima civitas, Aug. Civ. Dei, 15, 19 (cf. Verg. A. 1, 284): dictatura, Liv. 7, 40, 9; cf. virga, i.e. the fasces, Ov. Tr. 5, 6, 32: quisnam igitur liber? sapiens, sibi qui imperiosus, who has dominion over himself, Hor. S. 2, 7, 83; cf. Plin. 34, 8, 19, § 62: imperiosissimae humanae mentis artes (religio, astrologia, medicina), id. 30, 1, 1, § 1: risus habet vim nescio an imperiosissimam, Quint. 6, 3, 8. —
- II In partic.
- A In a bad sense, imperious, domineering, tyrannical: cupiditas honoris quam dura est domina, quam imperiosa, Cic. Par. 5, 3, 40: nimis imperiosus philosophus, id. Fin. 2, 32, 105: paedagogi, Quint. 1, 1, 8: imperiosus atque impotens, Sen. Ben. 3, 28 fin.: imperiosi nobis ipsis et molesti sumus, id. Q. N. 4 praef.: Proserpina, Hor. S. 2, 5, 110: quojus cibo iste factust imperiosior, Plaut. Capt. 4, 2, 26 (806): imperiosius aequor, Hor. C. 1, 14, 8: familia imperiosissima et superbissima, Liv. 9, 34, 15.—Hence,
- B Impĕrĭōsus, i, m., a surname of the dictator L. Manlius Torquatus and his son, the consul T. Manlius Torquatus, on account of their severity, Liv. 7, 3, 4; 7, 4, 7; Sen. Ben. 3, 37; Cic. Fin. 2, 19, 60; Plin. 22, 5, 5, § 8; Liv. 4, 29, 6; cf. Manlius.—Hence, adv.: impĕrĭōsē, imperiously, tyrannically (ante- and post-class.): non severe, non imperiose praecepit, Gell. 2, 29, 1; Charis. 202, 11: paene imperiosius quam humanius, Varr. ap. Non. 287, 20.
imperiōsus, a, um (imperium), I) herrschend, gebietend, mächtig, populus, Großmacht, Cic.: dictatura, Liv.: virga, die Faszes, Ov.: imperiosissimi XII fasces, Val. Max.: m. Genet., artes imperiosissimae humanae mentis, Plin.: imper. sui, Plin., u. sibi, Hor., über sich. – II) im üblen Sinne, gebieterisch, herrisch, tyrannisch, philosophus, Cic.: familia imperiosissima, Liv.: übtr., imperiosius aequor, Hor.: carmina, Zauberformeln, Lucan.: cupiditas, Cic.
Guillelmus Rufus Albionis rex ‥ ~us et audax atque militaris erat
[BVM ] ~a ‥ hera
sic imperiosa virago [sc. Penthesilea ] / degladiata ruit
~us Deus, qui cuncta potenter gubernat, nihil in cassum proponit. dixit enim et facta sunt
majestatem secum reputat ~am
timor ‥ ne tot probabilium virorum ~e auctoritati et populorum religiose devotioni videretur resultare
illa ~a virago, libido videlicet, in carne hominis petulans, a poetis vocatur tyrannus nature
~o illo, cui nullus obsistebat, oris tonitruo
de athlete inhibitione ~a
telluri servare fidem, Neptune, teneris: / lex reprimit fluctus imperiosa tuos
rex ‥ ab abbatibus ‥ juvamen pecuniare et prioribus precibus ~is postulavit
missis ‥ literis suis argumentosas et ~as preces continentibus ut ipsum juvarent ‥ auxilio pecuniari
~us amor dominandi
oppressere diu populos communis egestas, / imperiosa fames sollicitusque timor
castra speciosa tentoriaque ~a ‥ disposuerat
impĕrĭōsus, (12) a, um (imperium), ¶ 1 qui commande, dominateur : Cic. Or. 120 ; Liv. 7, 40, 9 ; Ov. Tr. 5, 3, 32 ; -sissimus Quint. 6, 3, 8 ¶ 2 impérieux, hautain, tyrannique : Cic. Par. 40 ; Fin. 2, 105 ; -sior Pl. Capt. 806 ; Hor. O. 1, 14, 8.
- 1. gebiedend, heersend, machtig, overheersend [populus; virga = fasces; sibi zichzelf beheersend];
- 2. heerszuchtig, gebiedend, tiranniek, hard [dictatura; aequor onstuimig; cupiditas].
imperiosus , a, um. adj. c. s.
好命人。嚴者。— sibi 嚴自管束。Aequor imperiosius 多暴.風之海。
Suggest a Translation
See an image
好命人。嚴者。— sibi 嚴自管束。Aequor imperiosius 多暴.風之海。
Suggest a Translation
See an image
Splendidus, speciosus. Gasp. Barthii Gloss. ex Baldrici Hist. Palæst.
Tentoria Imperiosa.
imperiōsus (inp-) adj.with comp.and sup.
- imperium, possessed of command, far-ruling, mighty, powerful, puissant: urbes: dictatura, L.: virga, i. e. the fasces, O.: sibi qui imperiosus, lord of himself, H.—Arbitrary, domineering, tyrannical: domina: Proserpina, resistless, H.: imperiosius aequor, H.: familia imperiosissima, L.