incaute
incaute, incautiously, inconsiderately, recklessly
Found Incaute with different capitalization.
Incaute adverb, neuter vocative singular, masculine vocative singular of incautus
incautē, adv., v. incautus fin.
incautē, Adv. (incautus), unbehutsam, unbedachtsam, unvorsichtig, sorglos vor Gefahr, arglos, verb. inc. et stulte, Cic.: inc. et nimis fortiter, Plin. ep.: inc. et od. atque inconsulte, Quint. u. Liv.: inc. apud alqm esse, Plin. ep. – Compar., paulo incautius custodias in muro dispositas videre, Caes.: incautius sequi, Caes. – Superl., se ipsos incautissime prodere, Augustin. de mor. Manich. extr.
dum ~ius forte noctu in glacie incederet
ne rari germinis seminaria ponderosis pedibus ~e calcantes deprimant
j masuram ‥ de firma regis, quam ~e accepit
Henricus de B. ~e fugiens captus ‥ est
incautē (12) (incautus), ¶ 1 sans précaution, imprudemment : Cic. Att. 7, 10 || -tius Cæs. G. 7, 27, 1 ; C. 3, 24, 2 ; -issime Aug. Mor. 2, 20, 74 ¶ 2 sans se surveiller, avec du laisser-aller : Plin. Min. Ep. 1, 15, 4.
incautē adv.with comp.
- incautus, incautiously, inconsiderately, recklessly: stulte omnia et incaute: pugnare, L.: incautius custodiae dispositae, Cs.: murum incautius subit, L.