invisus

invīsus, a, um, v. 1. invideo, P. a.

in-vīsus, a, um, adj.

• Unseen: sacra maribus non invisa solum, sed etiam inaudita, Cic. Har. Resp. 27, 57: morbus, unknown, Cato R. R. 141, 2: invisus atque inaccessus in id tempus saltus, Flor. 4, 12, 27.—
• II Adv.: invīsē, without being seen (post-class.): invise advenerat, Fulg. Myth. 3, 6.

1. invīsus, a, um (in u. video), ungesehen, I) = noch nicht (nie) gesehen, noch ungesehen, morbus, Cato: cum aliquid aut invisum aut inauditum aut novum dicas, Cic.: sacra occulta et maribus non solum invisa, sed etiam inaudita, Cic.: invisus atque inaccessus in id tempus Hercynia saltus, Flor. – II) = unsichtbar, cantavit invisus, Apul. met. 5, 3 u. Eccl. (s. Muncker Fulg. myth. 3, 6. p. 114): m. Dat., invisa oculis astra, Lact.

2. invīsus, a, um (invideo), I) passiv = verhaßt (Ggstz. gratus, gratiosus, carus, commendatus, amabilis, auch miserabilis), a) v. Pers.: α) absol.: persona illa (lenonis) invisa, Cic.: accusator ac reus iuxta invisi, Tac.: alqm invisum habere (Ggstz. alci favere), Cic. fr. u. Curt. 7, 2 (10), 36: alqm invisum, invisiorem facere, Quint. u. Val. Max.: quo enim quis versutior et callidior est, hoc, invisior et suspectior, Cic.: invisissimus homo, Sen. rhet.: duces invisissimi, Amm. – β) m. Dat.: invisus deo, Cic.: omnibus invisus, Sall.: adeo est invisus mihi, ut etc., Asin. Poll. in Cic. ep.: Verginius privatim Sergio invisus infestusque, dem S. persönlich verhaßt u. ihm gleichfalls gram, Liv.: u. so invisus avunculo infensusque, Tac.: quo (tyranno) neque foedius nec dis hominibusque invisius animal ullum cogitari potest, Cic. de rep. 2, 48: cuius marito inimicissimus, ipsi invissisimus fuerat, Plin. ep.: homo Labieno invisissimus, Sen. rhet. – per haec terribilis cunctis et invisus, Suet.: innocens Bolanus et nullis delictis invisus, Tac.: magis invisus (zus. = invisior) plebi accusatione Sp. Cassi, Liv. 2, 42, 7. – L. Flacco fratri germano cognatisque aliis ob eadem vitia invisus, Liv. 27, 8, 5. – γ) m. ad od. apud u. Akk.: ad (in bezug auf) militare genus omne partemque magnam plebis invisum esse nomen Romanum, Liv. 24, 32, 2: ne eādem causā invisi apud incolas forent, caverunt, Iustin. 36, 2, 15. – b) v. Lebl.: α) absol.: inv. aurum, Prop.: inv. cupressi, Hor.: invisa primo desidia postremo amatur, Tac.: ira infesta pariter invisaque, Sen.: inv. negotia, Hor.: inv. tyranni nomen, Iustin.: res antea tam invisa quam falsa nunc ut vera ita amabilis facta est, Plin. ep.: nullos homines esse credebam, ubi vita esset invisa mea, Liv. – iniquitatem eius suspectam et nequitiam invisam habere, Val. Max.: liberalitatem suam invisam facere, Curt.: decora invisa reddere, Liv. – si qua his invisior vox est, Sen.: urticā quid esse invisius potest, Plin.: voluptates praecipue exturba et invisissimas habe, Sen. – β) m. Dat.: domus (Heimat) sibi invisa, Val. Max.: facies alci invisa, Quint.: iudicium invisum etiam iudicibus, Liv.: munera mihi invisa, Phaedr.: res mihi invisae visae sunt, Cic. fr. – invisum Macedonum nomen avaritia eorum ac libido barbaris fecerat, Curt. – γ) mit in u. Abl.: quae perfidia tamen minus in eo (an ihm) invisa (verabscheuenswert) esse poterat, Curt. 7, 5 (22), 20. – II) aktiv = hassend, feindlich gesinnt, inv. gentes, Lucan. 1, 9: decreta, Lucan. 1, 488: invisum quem tu tibi fingis (et esse nil moror), Verg. Aen. 11, 364. – ➳ In den Stellen, in denen verbunden invisus atque infestus, invisus infestusque, infestus invisusque, steht überall invisus passiv, infestus aktiv, s. M. Müller Liv. 2, 56, 5. Vogel Curt. 10, 7 (22), 7 (gegen Weißenb. Liv. 5, 8, 6).

1 invisus [CL] , disliked, hated, odious. Saxones Deo hominibusque ~i Gildas EB 23; ad detestabile prostibulum et ~um lupanar Aldh. VirgP 42; quoddam ~um genus hominum in antris et concavis montium latebris nasci perhibetur Lib. Monstr. I 23; ~a laþ GlP 45; solo ~us visu ‥ basiliscus Gir. TH I 36; de gente adultera ‥ arte invida et ~a ipsam turpiter adulterante naturam Ib. III 35.

2 invisus [CL] , unseen, not seen. b previously unseen, not seen before. obrutae, ~ae GlC O 92; tempestiva tibi funduntur lumina caelis, / inviso properat consueta porismate lampas Frith. 845; minus ‥ ledunt avaros ~a suarum rerum detrimenta quam visa Map NC IV 16 f. 58v; incolumis per medium eorum invissus per gratiam viri Dei evasit (Coemgenus 39) VSH I 253; thesaurus ~us ‥ nulla penitus invenitur Bacon CSTheol. 28 (cf. Sirach xli 17).  b Map NC II 12 f. 27 (v. fatalitas 2); ~is immo inauditis apparatibus occurrerunt Ps.-Elmh. Hen. V 110.

1 invīsus, (8) a, um, ¶ 1 part. de invideo ¶ 2 adj^t , a) odieux, haï, détesté : alicui Cic. Pomp. 47, odieux à qqn, détesté de qqn, cf. Nat. 2, 167 ; Tusc. 2, 4 ; invisior Cic. Off. 2, 34 ; -issimus Plin. Min. Ep. 2, 20, 2 || invisus ad aliquem Liv. 24, 32, 2, odieux auprès de, pour qqn ; b) [rare] qui hait, malveillant, ennemi : Virg. En. 11, 364.

2 invīsus, (13) a, um (in priv.), qui nʼa pas encore été vu : Cic. Har. 57 ; Cato Agr. 141, 2 || invisible : Virg. En. 2, 574 ; Apul. M. 5, 3.

invisus , a, um. part. p. c. s. v. invideo.
未見者。人恨者。— ei 其所恨者。

Suggest a Translation
See an image

invīsus (1) adj.with comp.

• P. of invideo, hated, hateful, detested: persona: alios invisos efficere, L.: penates, O.: (Helena) aris invisa sedebat, V.: invisos nos esse illis, T.: omnibus, S.: hominibus invisius animal: Minervae, V.: invisum plebei Claudium facere, L.: quo quis versutior est, hoc invisior: vobis mea vita, T.: cupressus (i. e. funebris), H.: dis oratio: regna dis, V.: filix aratris, troublesome, V.—Hostile, malicious: invisum quem tu tibi fingis, V.

in-vīsus (2) adj.,

• unseen: res, Cs.: sacra maribus invisa.