permirus
permirus, very wonderful, amazing
Could not find Permirum in Logeion dictionaries.
Permirum neuter nominative singular, neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of permirus
per-mīrus, a, um, adj.,
- very wonderful (class.): ut mihi permirum videatur, quemquam exstare, etc., Cic. Div. 2, 47, 99: illud vero mihi permirum accidit, fuisse, etc., id. Fam. 3, 10, 5.—In tmesi: per mihi mirum visum est, Cic. de Or. 1, 49, 214.
per-mīrus, a, um, sehr wunderbar, naturae opera, Plin. 2, 223: illud vero mihi permirum accĭdit (es kam mir höchst befremdend vor) m. folg. Acc. u. Infin., Cic. ep. 3, 10, 5: ut mihi permirum videatur m. folg. Acc. u. Infin., Cic. de div. 2, 99: u. so in der Tmesis, in quo per mihi mirum visum est m. folg. Acc. u. Infin., Cic. de or. 1, 214.
permīrus, (16) a, um, très étonnant : permirum mihi videtur et prop. inf. Cic. Div. 2, 99, il me paraît très étonnant que ; illud mihi permirum accidit et prop. inf. Cic. Fam. 3, 10, 5, un fait qui me surprend fort, cʼest que... || [avec tmèse] per mihi mirum Cic. de Or. 1, 214.
per-mīrus
adj.,
- very wonderful, amazing: illud vero mihi permirum accidit, fuisse, etc.—In tmesi: per mihi mirum visum est.