permentarius
Parmentarius, ex
paramentarius, qui vestes
parat, id est, ornat, nostris olim
Parmentier, qui hodie
tailleur d'habits. In Regesto Ambianensis urbis ann. 1265 :
Parmentier et tailleur de draps. Catholicon
Armoric. : Courezaff, Gall. Correer, Parmento, as, etc. Monasticum Anglic.
tom. 1. pag. 987 : Ut nec mercator, nec institor, nec Permentarius, nec
corvesarius, nec ullus minister, volens vendere vel emere, non vendant, nec emant
aliquid alicubi, nisi ibi quamdiu nundinæ duraverint. Guillelmus de Guignavilla
Monachus Carolilocensis Monasterii, in Peregrinatione animæ :
Ceus qui serrent desloiaument
Et qui labeurent faussement ;
Maunier qui emplent leur raison
Des grains d'autrui contre raison :
Faus Parmentiers, et autres gent
Qui de l'autruy si largement
Prennent, que se seus estoit,
Le meins mesme les prendroit.
Singulis debent annis de
sua caritate et confraternitate Parmentarii iv. sol. Et pag. 266 :
Hala Parmentariorum præposito 11. den. Vide
Parator.