Planesium
Plănēsĭum, (14) ĭī, n. , nom de femme d. Pl. Curc.
Planesteou. Inquisit. ann. 1268. ex sched. Pr.
Confrontabatur et confrontatur cum dente Planesii, et a dicto dente protendebatur
et protenditur usque gresium. Ibidem : Pascebat cum averi suo in Planes
et in græso. Rursum : Pascebat oves.... usque ad S.
Gabrielem per Planesium. Planece, eodem sensu, apud Guiart. ad ann. 1264 :
Sous Boniuant, en la Planece,
Ou tant a armes et richece,
Et ou l'en trait si druement,
Est hydeus l'envaissement.