pontificius
pontificius, of a high-priest, pontifical
Could not find Pontificio in Logeion dictionaries.
Pontificio neuter ablative singular, masculine dative singular, neuter dative singular, masculine ablative singular of pontificius
Pontificio neuter dative singular, neuter ablative singular of pontificium
pontĭfĭcĭus, a, um, adj. [pontifex],
- of or belonging to a pontifex, pontifical: libri, Cic. N. D. 1, 30, 84; id. Rep. 2, 31, 54: jus, id. Fragm. ap. Non. 174, 7; Cic. Dom. 14. —
- II Subst.
- α pontĭfĭcĭi, ōrum, m. (sc. libri), the pontifical books, Amm.17, 7, 10.—
- β pontĭfĭcĭum, ii, n.
- A Lit., the dignity of a pontiff or of a bishop (post-class.), Sol. 16 fin.; Cod. Th. 16, 5, 13.—
- B Transf., the power or right of doing any thing: is, cujus negotium id pontificiumque esset, Gell. 1, 13, 3; Cod. Th. 8, 18, 1; Symm. Ep. 3, 17; 10, 44; Arn. 2, 89.
pontificius, a, um, s. pontifex.
Johanni de Civitella subdiacono et capellano ~io
ad ~ios sumptus donavit
~iae ‥ authoritatis assertores
anno salutis 1312 hic ordo impietatis damnatus et ~ia authoritate omnino sublatus est
cum sacerdotes uxorati essent nec ullis comminationibus ~iis imo nec ipso fulmine excommunicationis poterant induci ut eas dimitterent
totum jus ~ium cum glossulis
juris ~ii bachalarius
canonistam in jure ~io qualificatum
statuta, quae ad monachos, fratres, et homines ~iae religiosos [? l. religionis ] attinent
propter caussam religionis inter ~ios et praedictos principes et status controversam
1 pontĭfĭcĭus, (13) a, um, de pontife, des pontifes : Cato Orig. 7, 2 ; pontificium jus Cic. Br. 156, le droit pontifical ; pontificii libri Cic. Rep. 2, 54, ou pontificii seul Cic. Nat. 1, 84, livres des pontifes.
pontificius
adj.
- pontifex, of a high-priest, pontifical: comitia: ius.