ponticulus
ponticulus, a little bridge
pontĭcŭlus, i, m. dim. [1. pons],
- a little bridge, Cic. Tusc. 5, 20, 59; Cat. 17, 3; Col. 2, 2, 11; Suet. Caes. 31; Inscr. Murat. 598.
ponticulus, ī, m. (Demin. v. pons), die kleine Brücke, der kleine Steg, Catull. 17, 3. Colum. 2, 2, 11. Caes. bei Suet. Caes. 31, 2: p. ligneus, Cic. Tusc. 5, 59.
pons ‥ inde hic ~us
extra civitatem jacet ~a illa que fuit facta ex arbore regia
~um ligneum versus extra, qui ad voluntatem hostium poni et retrahi potuit
alveos ‥ fluminum ~is cinxit, sic ‥ vir ille Deo dilectus ‥ per invia paludum usque in Hely viam semite fecit
pontĭcŭlus, (14) ī, m. (pons), petit pont : Cic. Tusc. 5, 59.
Si quis aristatonem, hoc est staplum super mortuum missum capulaverit, aut
mandualem, quod est structura, sive selave, qui est Ponticulus, sic ut more antiquorum
faciendum fuit, etc. Ubi ponticulus, est structura supra tumulum mortui in ponticuli speciem.
Porticuluspro
Ponticulusedidit Eccardus ; quo minor porticus, seu ædicula super sepulcrum alicujus exstructa, eodem auctore, significatur. Vide Paulum Warnefridum lib. 5. cap. 34. et infra Porticulus et Selave.
ponticulus ī, m dim.
- pons, a little bridge: ligneus: crura ponticuli, Ct.