recogito
recogito, to think over, reconsider
Could not find Recogitate in Logeion dictionaries.
Recogitate present active imperative 2nd plural, perfect passive participle masculine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of recogito
rĕ-cōgĭto, āvi, no sup., 1, v. a.,
- to think over, consider, reflect upon (rare): homunculi quanti sunt, quom recogito! Plaut. Capt. prol. 51; id. Curc. 3, 5 (375); id. Merc. 4, 4, 2 (742); id. Stich. 2, 1, 29 (302): tu mihi videris de formā Minucianā in otio recogitasse, * Cic. Q. Fr. 2, 2, 1: saepe mecum retractans ac recogitans, quam ... exoleverit disciplina ruris, Col. 1, prooem. § 13: quidquid dixi cum recogito, Sen. Vit. Beat. 2, 3: in corde, Vulg. Deut. 8, 5: de nobis Deus, id. Jonae, 1, 6; Tert. ad Max. 1, 4; id. adv. Marc. 1, 5.
re-cōgito, āvī, āre, bei sich überdenken, -erwägen, überlegen, mit u. ohne secum, m. folg. indir. Fragesatz, Plaut. Colum. u.a. (s. Gronov Plaut. capt. prol. 51). – m. de u. Abl. = wieder denken an usw., Cic. ad Q. fr. 2, 2, 1.
See: recogitare
rĕcōgĭtō, (14) āvī, āre, intr., repasser dans son esprit : Pl. Capt. 51, etc. || de aliqua re Cic. Q. 2, 2, 1, réfléchir à nouveau sur qqch.
- 1. (kom.; postklass.) (secum) overdenken, overwegen;
- 2. opnieuw denken aan (m. de).
re-cōgitō āvī, —, āre,
- to think over, reconsider: de formā Numisianā.