resero
resero, to sow or plant again
resero2, to unlock, unclose, open
Frieze-Dennison Vergil
reserō, āvī, ātus, 1, a.: unbolt; open, 7.613.
Could not find Reseranda in Logeion dictionaries.
Reseranda present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular of resero2
rĕ-sĕro, sēvi, 3, v. a.,
- to sow or plant again; to plant with any thing, Varr. L. L. 5, § 39 Müll.; Col. 4, 33, 3; 3, 11, 2; Plin. 18, 20, 49, § 183.
rĕ-sĕro, āvi, ātum, 1, v. a. [3. sero], to unlock, unclose, open (syn.: recludo, pando, aperio; class.; esp. freq. after the Aug. per.).
- I Lit.: hi domos suas claudunt aut reserant, Plin. 10, 21, 24, § 49; so, fores, Tib. 1, 2, 18; 1, 8, 60; Ov. M. 10, 384: valvas, id. ib. 4, 761: postes, Tib. 1, 2, 31: limina, Verg. A. 7, 613: januam, Ov. F. 2, 455: carcerem, id. Am. 3, 2, 77; cf.: portas hosti, id. A. A. 3, 577: illi moenia, id. M. 8, 61: claustra, Sil. 7, 334: Italiam exteris gentibus, Cic. Phil. 7, 1, 2 (cf. also Italiam, Tac. H. 3, 2 fin. ex conj.): urbem reserare et pandere portas, Verg. A. 12, 584: infernas sedes (with recludere), id. ib. 8, 244: aures, Liv. 40, 8 fin.: pectus, Ov. M. 6, 663: latebras insidiarum, Amm.14, 11, 9: urbem, to take by storm, id. 15, 8, 19.—Poet.: simulac species patefacta est verna diei Et reserata viget genetabilis aura Favoni, Lucr. 1, 11.—
- II Trop.
- A In gen., to open, lay open, unclose: nos ausi reserare . . ., Enn. ap. Cic. Or. 51, 171 (Ann. v. 226 Vahl.): nec ita claudenda res est familiaris, ut eam benignitas aperire non possit, nec ita reseranda, ut pateat omnibus, Cic. Off. 2, 15, 55: obsaepta diutinā servitute ora reseramus, Plin. Pan. 66 fin.: ubi, Jane biceps, longum reseraveris annum, open, begin, Ov. P. 4, 4, 23; cf.: aperire annum fastosque reserare (as consul), Plin. Pan. 58, 4: emicuit reserata dies, Val. Fl. 1, 655.—
- B In partic., to disclose, reveal something unknown: oracula mentis, Ov. M. 15, 145: secreta, Val. Fl. 2, 438: futura, Sil. 7, 436: operta animi, Mamert. Grat. Act. ad Julian. 17: commissa, Petr. poët. Fragm. 28, 6..
1. re-sero, āvī, ātum, āre, aufriegeln, I) eig.: 1) im engeren Sinne, eine Tür usw. aufriegeln, aufschließen u. so öffnen, fores, ianuam, Ov.: carcerem, Ov.: res. urbem et pandere portas, Verg.: res. portas hosti, Ov. – 2) im weiteren Sinne, öffnen übh., claustrum forti malleo perculsum, Amm. 23, 4, 6: claustra oppositi manipli, Sil. 7, 334: pectus (das Innere der Brust), Ov. met. 6, 663: ulceris os, Colum. 7, 5, 10: suppuratio melius igneā laminā quam frigido ferramento reseratur, Colum. 6, 34, 1. – II) übtr.: 1) im allg.: res. obsaepta diutinā servitute ora, von ihren Banden lösen, Plin. pan. 66, 5. – 2) insbes.: a) erschließen, eröffnen = zugänglich machen, quod forum, quae templa reserata! Plin. pan.: Italiam, Tac.: Italiam exteris gentibus, Cic.: aures, Liv.: rem familiarem, Cic. – b) eröffnen = offenbar machen, augustae oracula mentis, Ov.: futura, Sil.: secreta, Val. Max.: commissa, Petron. poët.: sui populi arcana futuris, Sedul. – c) eröffnen = anfangen, annum, Ov.: fastos, das Konsulat zu Anfang des Jahres antreten, Plin. pan. – d) erschließen = aufhellen, aufheitern, clausum diem (von Phöbus), Boëth. cons. phil. 1. metr. 3. v. 8: Olympum (v. Phöbus), Auson. Mosell. 12: instar aestivi temporis reseratum est caelum, Dict. 1, 22: rursus placatis omnibus amoena laetitia mundi reseratur, Apul. de mund. 22: reseratā caeli temperie, Amm. 21, 6, 7 u. 27, 12, 18 G.
2. re-sero, sēvī, ere, I) wieder säen, -pflanzen, Colum. u. Plin. – II) besäen, bepflanzen, agrum, Varro LL. 5, 39.
See: reserare
1 rĕsĕrō, (11) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 ouvrir [une porte, une maison, etc.] : Ov. F. 2, 455 ; Virg. En. 7, 613 ; Plin. 10, 49 ; Liv. 40, 8, 20 ; Plin. Min. Pan. 65, 5 ¶ 2 [fig.] a) rendre accessible : Cic. Phil. 7, 2 ; Off. 2, 55 ; b) dévoiler : Ov. M. 15, 145 ; Val. Flacc. 2, 438 ; c) commencer : annum Ov. P. 4, 4, 23, ouvrir lʼannée, cf. Plin. Min. Pan. 58, 4.
2 rĕsĕrō, sēvī, ĕre, tr., ensemencer de nouveau, replanter : Varro L. 5, 39 ; Plin. 18, 183.
- 1. (poët.) ontgrendelen, openen; openleggen, blootleggen [portas hosti; carcerem; urbem; pectus; infernas sedes];
- 2. (metaf.) ontsluiten, openen, toegankelijk maken [rem familiarem; aures; pectus; Italiam exteris gentibus];
- 3. (poët.; postklass.) openbaren, onthullen [futura; secreta];
- 4. (poët.; postklass.) openen, beginnen [annum].
re-serō āvī, ātus, āre,
- to unlock, unclose, open: Surgit anus, reseratque forīs, O.: limina, V.: ianuam, O: portas hosti, O.: exteris gentibus Italiam: aurīs, L.—Fig., to open, lay open, unclose: nos ausi reserare: nec res est familiaris ita reseranda, ut pateat omnibus: longum annum, i. e. begin, O.: oracula mentis, disclose, O.