saga
saga, a wisewoman, fortune-teller, sooth-sayer, witch
Found Saga with different capitalization.
Saga feminine nominative singular, feminine ablative singular, feminine vocative singular of saga
Saga neuter accusative plural, neuter vocative plural, neuter nominative plural of sagum
Saga feminine ablative singular, feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural of sagus
si ~e vel incantatrices ‥ alicubi compareant(
~a, ~e, vel sagane, -ne, i.strie
veneficas ‥ lamias ‥ sagas
~a [gl.: ]sorseresse
nomina reprehensibilium mulierum: ‥ hec ~a,a wech
sagax ‥ unde ‥ hec ~a, -ge, i. sapiens, divinus, unde Horatius ‥ ‘sompnia, terrores, magicos, miracula, sagas’ [] Hor. Epist. II 2. 208
~a, sagax, sapiens
Nomen gemmæ. Gloss. Isid. Leg.
Sagdaex Plinio lib. 37. Hist. cap. 67. monet Grævius.
Tunc idem sic officialis ex iis (canonicis) in
curiis Sagæ ipsius capituli ordinari poterit, prout occurrerit ordinandum, nullusque
canonicorum tempore Sagæ in ipsius curiis ipsam curiam visitare, vel accedere debet, vel
audeat, ipsius decani licentia super hoc prius non habita vel requisita ; si autem pro
tunc ipsum decanum forte in loco adesse non contingeret, tunc ipsum capitulum de
consilio cellerarii ipsius capituli, de ipsa Saiga bladi se intromittere debent,
ordinationem debitam secundum ipsorum conscientias de eadem
faciendo.- sagus, prophetic; SAG-, a wisewoman, fortune-teller, sooth-sayer, witch, H., O.
(“a wise woman,” cognate with sagax). A sorceress or fortune-teller, one deeply versed in occult lore (Hor. Carm. i. 27, 21), and with no malignity of disposition necessarily implied. For the ancient belief in witches, see the article striga.