Salomon
Sălŏmon (Sŏlŏmon), ōnis, m., = Σαλωμών, Σαλομών, Σολομών [],
- Solomon, son of David, Prud. Hamart. 581; Juvenc. 2, 717; Alcim. 6, 387; Lact. 4, 16. —Hence,
- A Sălŏmōnĭus (Sŏlŏm-), a, um, adj., of or belonging to Solomon, Solomon’s: templum, Lact. 4, 13 fin.; also called saxa, Prud. Apoth. 512.—
- B Sălŏmōnĭăcus, a, um, adj. (poet.), of Solomon, Solomon’s: templum, Sid. poët. Ep. 4, 18; Ven. Carm. 1, 11, 1.
Salomōn, ōnis, Akk. ōnem u. ōna, m. (Σαλωμών, Σαλομών, Σολομών המלש, dah. auch Solomon geschr.), Solomon, Sohn Davids, Prud. ham. 579 u.a. Eccl.: Solomon bei Lact. 4, 8, 13 u.a. – Dav.: A) Salomōnius (Solomōnius), a, um, salomonisch, Eccl. – B) Salomōniacus, a, um ( Σαλομωνιακός), salomonisch, Eccl.
Sălŏmōn, ōnis, m. (Σαλομών), Salomon [fils de David, troisième roi des Juifs] : Bibl. || -ōnĭăcus, Sid. Ep. 4, 18 ; Fort. Carm. 1, 11, 1 et -ōnĭus, a, um, Lact. Inst. 4, 13, de Salomon.
Contulit ibidem cantharam exauratam
unam, Salomonem unum, regnum aureum unum cum gemmis pretiosissimis, et vestem unam cum
auro et gemmis albis, atque sermonum librum unum, gestarum librum unum, Evangeliorum
librum unum cum Epistolis. Ubi tamen nescio an hoc loco Salomonintelligatur liber Salomonis, ut
Regnum, liber Regnorum, seu Regum in veteri Testamento appellatur. Monasticum Anglic. tom. 1. pag. 210 :
Duas patenas
argenteas, cum duobus urceolis pretiosissimis ex operibus Salomonis, et crusto aureo,
columnis de liciis octoginta sedecim, etc. Charta Aldegastri, filii Sylonis
Regis Ovetensis ann. 781. apud Sandovallium : Quatuor tapetes, et tres vasos
Salomoniegos, et 12. curiales argenteos, etc. Aliæ Stephaniæ Reginæ uxoris
Garsiæ Regis Navarræ æræ 1060. apud eumd. in Episcop. Pampilonensib. : Et vendant
illos vasos vel forteras Salmonaticas in duplum pro plata, etc. Apud Nicetam in
Alexio lib. 3. num. 6 : Τράπεζα Σολωμόντειον occurrit. Vide
Fortera.